Bhagavad Gita in Telugu Language-Chapter 1-Verse 37

Bhagavad Gita in Telugu Language

తస్మాన్నార్హా వయం హంతుం ధార్తరాష్ట్రాన్ స్వబాంధవాన్
స్వజనం హి కథం హత్వా సుఖినః స్యామ మాధవ 

తస్మాత్ = అందుచేత
మాధవ = ఓ మాధవ (కృష్ణా)
స్వబాంధవాన్ = మన బంధువులను
ధార్తరాష్ట్రాన్ = ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులను
హంతుం = చంపడం
వయం = మనము
నార్హా = అర్హత లేదు(అర్హత లేదు)
హి = నిజంగా
స్వజనం = మన స్వీయులను(వాళ్ళను)
హత్వా = చంపి
కథం = ఎలా
సుఖినః = సంతోషంగా
స్యామ = ఉండగలము

భగవద్గీతలో అర్జునుడు తన మనసులోని కష్టాలను వ్యక్తం చేస్తూ, “ఓ మాధవా! ఈ ధృతరాష్ట్రుడి కుమారులను, మన బంధువులను చంపడం మనకు ఏ విధంగానూ సరికాదు. మన స్వజనులను చంపిన తర్వాత ఈ రాజ్యాన్ని పొంది, ఎలా సంతోషంగా ఉండగలం?” అని అన్నాడు. ఈ మాటలు కేవలం యుద్ధం గురించే కాకుండా, జీవితంలోని లోతైన భావాలను, సంబంధాల విలువను కూడా తెలియజేస్తున్నాయి.

సంబంధాలు మన జీవితానికి ప్రాణం: మన బంధువులు, స్నేహితులు, కుటుంబ సభ్యులు మన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన భాగం. వారు లేకపోతే, విజయాలు, సంపదలు కూడా ఎలాంటి అర్థం లేకుండా పోతాయి.

ప్రేమ మరియు సహనం: అర్జునుడి బాధలో ప్రేమ, సహనం ఉన్నాయని మనం గమనించవచ్చు. మన బంధువులను కోల్పోవడం కష్టమే, కానీ మనం ప్రేమతో జీవించడం, వారిని గౌరవించడం చాలా ముఖ్యం.

సంక్షోభ సమయంలో ధైర్యం: అర్జునుడు తన బాధను వ్యక్తం చేస్తూనే, సంక్షోభ సమయంలో ధైర్యాన్ని చూపించాడు. ఇది మనకు ఒక పాఠం – కష్టకాలంలో కూడా మన బంధాలను కాపాడుకోవాలి.

కష్టాలను ఎదుర్కొనాలి: అర్జునుడి మాటలు మనకు ఏమి తెలియజేస్తున్నాయంటే, కష్టాలు ఉన్నప్పటికీ వాటిని ఎదుర్కోవడం చాలా ముఖ్యం. ప్రతి సమస్య ఒక పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. నేర్చుకొని ముందుకు సాగాలి.

అంతరంగిక శాంతి: యుద్ధంలో గెలవడం కంటే, అంతరంగ శాంతిని పొందడం చాలా ముఖ్యమని అర్జునుడు గుర్తించాడు. ఈ పాఠాన్ని మన జీవితంలో అనుసరించడం ద్వారా, మనం నిజమైన ఆనందాన్ని పొందగలుగుతాం.

ధర్మాన్ని పాటించడం: అర్జునుడు తన ధర్మాన్ని గుర్తించి, యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు. ఇది మనకు ఏమి తెలియజేస్తుందంటే – మన బాధ్యతలను గుర్తించి వాటిని నిర్వర్తించడం ఎంత ముఖ్యమో అన్న విషయం మనకు గుర్తుచేస్తుంది.

ప్రయత్నం: “సంవత్సరం మారితే రాతలు ఏమీ మారవు; ప్రయత్నాలను ఆపితే పనులేవీ సాగవు” అనే మాటలు మనకు ప్రేరణ ఇస్తాయి. విజయానికి నిరంతర ప్రయత్నమే అవసరం.

సంకల్పం: “నేను చేయగలను అనే నమ్మకం నీకు ఉంటే ఎలా చేయాలి అనే మార్గం అదే కనిపిస్తుంది” అని గుర్తుంచుకోవాలి. ఎంత సమయం పట్టినా సంకల్పంతో ముందుకు సాగితే, ప్రతి కష్టాన్ని దాటించగలుగుతాం.

సామాజిక బాధ్యత: “మన స్వజనులను చంపిన ఈ రాజ్యం పొంది ఎలా సంతోషంగా ఉండగలం?” అని అర్జునుడు ప్రశ్నిస్తున్నాడు. ఇది మనకు తెలియజేస్తుంది – సమాజానికి సేవ చేయడం ఎంత ముఖ్యమో అని.

ఈ భావోద్వేగాల మధ్యలో, అర్జునుడి మాటలు ఈనాటికీ ఎంతో సందర్భోచితంగా ఉన్నాయి. జీవితం అనేది ఒక యుద్ధం; అందులోని ప్రతి క్షణాన్ని విలువైనదిగా భావించాలి. ప్రేమ, సంబంధాలు, ధర్మాన్ని గుర్తించి, కష్టాలను ఎదుర్కొనే ధైర్యాన్ని కలిగి ఉండాలి.

మన బంధువులను గౌరవించి, వారితో ఉన్న సమయాన్ని ఆస్వాదించడం ద్వారా మాత్రమే నిజమైన ఆనందాన్ని పొందగలుగుతాం. అందుకే, “ఓ మాధవా?” అన్న ప్రశ్నను ప్రతి ఒక్కరూ తమ జీవితంలో అడగాలి – నిజంగా నేను నా బంధువులను గౌరవిస్తున్నానా? అని.

👉 YouTube Channel
👉 bakthivahini.com