తిరుప్పావై 30 పాశురాలు Lyrics in Telugu
మన జీవితంలో వైఫల్యాలకు, సమస్యలకు కారణం బయట పరిస్థితులు కాదు. అసలు కారణం మనలోనే దాగి ఉంటుంది.
- “ఇంకొంచెం సేపు పడుకుందాంలే…” అనే బద్ధకం.
- “రేపు చేద్దాంలే…” అనే వాయిదా (Procrastination).
- పైకి ఒకటి చెబుతూ, లోపల మరొకటి దాచుకునే కపట బుద్ధి (Hypocrisy).
ఇవే మన ఎదుగుదలకి అడ్డుగోడలు. సరిగ్గా ఈ మనస్తత్వాన్ని బద్దలు కొట్టడానికే ఆండాళ్ తల్లి తిరుప్పావై 13వ పాశురంలో ఒక గోపికను నిద్ర లేపుతూ మనల్ని హెచ్చరిస్తోంది.
పుళ్ళిన్ వాయ్ కీండానైప్పొల్లా అరక్కనై
క్కిళ్ళి క్కళైందానై క్కీర్తిమై పాడిప్పోయ్
పిళ్ళైగళ్ ఎల్లారుం పావైక్కళమ్ పుక్కార్
వెళ్ళి ఎళున్డు వియాళమ్ ఉరంగిత్తు
పుళ్ళుమ్ శిలుంబినకాణ్! పోదరి క్కణ్ణినాయ్
కుళ్ళ క్కుళిర క్కుడైందు నీరాడాదే
పళ్ళిక్కిడత్తియో పావాయ్! నీ నన్నాళాల్
కళ్ళమ్ తవిరిందు కలందేలోరెంబావాయ్
తాత్పర్యము
ఓ జింక కనుల సుందరీ! (పోదరి క్కణ్ణినాయ్) మేమందరం ఎవరి గురించి పాడుతున్నామో తెలుసా?
- కొంగ రూపంలో వచ్చిన బకాసురుని నోటిని చీల్చి చంపిన శ్రీకృష్ణుని గురించి.
- పది తలల రావణాసురుడి తలలను అలవోకగా తుంచివేసిన శ్రీరాముని పరాక్రమం గురించి.
మేము పాడుకుంటూ వెళ్తుంటే, పిల్లలందరూ (గోపికలందరూ) అప్పుడే వ్రత స్థలానికి (పావైక్కళమ్) చేరుకున్నారు.
సమయం గమనించవా? ఆకాశంలో శుక్రుడు ఉదయించాడు, బృహస్పతి అస్తమించాడు. అంటే తెల్లవారిపోయింది. పక్షులు కూడా ఆహారం కోసం కిలకిలారావాలు చేస్తున్నాయి.
అయినా సరే, నీవు ఆ చల్లని నీటిలో మునిగి స్నానం చేయకుండా, ఇంకా మంచం మీద పడుకొనే ఉన్నావా? ఇంతటి శుభదినాన ఈ కపటాన్ని (కళ్ళమ్) వదిలేసి, మాతో కలిసి రా! మనమంతా ఒక్కటై ఆ స్వామిని కొలుద్దాం.
ప్రకృతి vs మనిషి
ఈ పాశురంలో ప్రకృతికి, ఆ నిద్రపోతున్న గోపికకు మధ్య ఉన్న వైరుధ్యాన్ని ఆండాళ్ తల్లి చాలా అద్భుతంగా చూపించారు. దీన్ని ఈ టేబుల్ ద్వారా గమనించండి:
| అంశం | ప్రకృతి/ఇతరుల స్థితి (Active) | గోపిక స్థితి (Passive/Lazy) |
| గ్రహాలు | శుక్రుడు ఉదయించాడు, గురుడు అస్తమించాడు (సమయ పాలన). | ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది (సమయ పాలన లేదు). |
| పక్షులు | ఆహారం కోసం బయలుదేరి కిలకిలలాడుతున్నాయి. | మౌనంగా పడుకుని ఉంది. |
| తోటివారు | అందరూ స్నానం చేసి వ్రత స్థలానికి చేరుకున్నారు. | ఇంకా మంచం దిగలేదు. |
| దైవ కార్యాలు | రాముడు, కృష్ణుడు రాక్షసులను అంతం చేశారు. | ఈమె తనలోని ‘తామస గుణాన్ని’ (బద్ధకాన్ని) ఇంకా చంపలేకపోయింది. |
ఈ పాశురంలోని “కీలక మలుపు”
ఈ పాశురం మొత్తానికి ప్రాణం లాంటి మాట ఒక్కటే — “కళ్ళమ్ తవిరు” (కపటాన్ని వదులు).
ఆ గోపిక నిజంగా నిద్రపోవడం లేదు. ఆమెకు మేల్కొనే ఉంది. అందరూ పిలవాలి, తనను బతిమలాడాలి అనే ఒక చిన్న కోరిక, లేదా “నేను వేరు” అనే అహంకారం ఆమెలో ఉంది. పైకి నిద్ర నటిస్తూ, లోపల మెలకువగా ఉండటమే ‘కపటం’.
ఆండాళ్ తల్లి హెచ్చరిక: భగవంతుడి దగ్గర నాటకాలు పనికిరావు.
- నువ్వు భక్తురాలిగా నటిస్తున్నావా?
- లేక నిజంగా భక్తి ఉందా?
- ఈ దొంగతనాన్ని (Self-deception) వదిలితేనే దేవుడు దొరుకుతాడు.
ఆధునిక జీవితానికి అన్వయం
ఈ రోజుల్లో మనం కూడా ఆ గోపికలాగే ఉన్నాం. మనలో కూడా ఒక “కళ్ళమ్” (కపటం/అబద్ధం) ఉంది. అది ఎలా ఉంటుందో చూడండి:
- మనతో మనకే అబద్ధం: “రేపటి నుంచి జిమ్ కి వెళ్తాను”, “సోమవారం నుంచి చదువుతాను” అని మనకు మనమే అబద్ధం చెప్పుకుంటాం. కానీ ఆ రేపు ఎప్పటికీ రాదు. ఇదే కళ్ళమ్.
- అవకాశాలను జారవిడుచుకోవడం: శుక్రుడు ఉదయించాడు, పక్షులు లేచాయి. కానీ మనం మాత్రం “ఇంకా టైమ్ ఉందిలే” అని సోషల్ మీడియాలో స్క్రోల్ చేస్తూ కూర్చుంటాం.
- ఒంటరితనం: “నాకు ఎవరి సాయం వద్దు, నేనే గొప్ప” అనుకోవడం. కానీ విజయం అనేది “కలన్దు” (కలిసి ఉండటంలోనే) ఉంది అని ఆండాళ్ చెబుతున్నారు.
పరిష్కారం
ఆండాళ్ తల్లి చెప్పిన “కళ్ళమ్ తవిరు” అనే మంత్రాన్ని మన జీవితానికి ఇలా అన్వయించుకుందాం:
- నిజాయితీగా ఉండండి: మీ బద్ధకాన్ని మీరే ఒప్పుకోండి. దాన్ని దాచకండి.
- సమూహంతో కలవండి: మంచి స్నేహితులతో, మంచి అలవాట్లు ఉన్నవారితో కలవండి. ఒంటరిగా ఉంటే నిద్ర వస్తుంది, నలుగురితో ఉంటే ఉత్సాహం వస్తుంది.
- శుభ ఘడియలను వాడుకోండి: సమయం ఎవరి కోసమూ ఆగదు. తెల్లవారుజాము సమయం మన తలరాతను మార్చే శక్తి కలిగినది. దాన్ని నిద్రలో వృథా చేయకండి.
ముగింపు
ప్రకృతి మేల్కొంది… కాలం పిలుస్తోంది… అవకాశం తలుపు తట్టుతోంది. ఇప్పుడు ప్రశ్న ఒక్కటే — మనం ఎప్పుడు మేల్కొంటాం?
రావణుడి తలలను రాముడు తుంచేసినట్లు, మనలోని బద్ధకాన్ని, కపటాన్ని తుంచేద్దాం. నిజాయితీగా, ఉత్సాహంగా ఈ రోజును ప్రారంభిద్దాం.
జై శ్రీమన్నారాయణ! “ఈ రోజు కపటం వద్దు… కష్టపడటం ముద్దు!”