Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu
మన జీవితంలో కొన్నిసార్లు మనం ఎంత గట్టిగా ప్రయత్నించినా ఫలితం దక్కదు. చేతికి అందాల్సిన అవకాశం జారిపోతుంది. అప్పుడు మనసులో తెలియని ఆవేదన మొదలవుతుంది. “నేను చేసిన కష్టం వృథానా?” “దేవుడు నన్ను ఎందుకు పరీక్షిస్తున్నాడు?” “నా జీవితం ఎటు వెళ్తోంది?”
వర్షం పడితే ఆనందిస్తాం, ఎండ కాస్తే అలసిపోతాం. విజయం వస్తే గర్వపడతాం, ఓటమి వస్తే కృంగిపోతాం. ఈ భావోద్వేగాల సుడిగుండంలో పడి మనిషి ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని మర్చిపోతాడు — “ఈ సృష్టి మన నియంత్రణలో లేదు.”
ఈ సత్యాన్ని శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీత (9వ అధ్యాయం, 19వ శ్లోకం) లో ఎంతో స్పష్టంగా వివరించాడు. ఆ శ్లోకం అర్థం చేసుకుంటే, మనసులో ఉన్న సగం భారం దిగిపోతుంది.
తపామ్యహమహం వర్షం నిగృహ్ణమ్యుత్సృజామి చ
అమృతం చైవ మృత్యుశ్చ సదసచ్చాహమర్జున్
అర్థం
ఓ అర్జునా! సూర్యుని రూపంలో వేడిని పుట్టించేది నేనే (తపామి). అవసరమైనప్పుడు వర్షాన్ని ఆపేవాడిని, కురిపించేవాడిని నేనే. అమృతం (మోక్షం) నేనే, మృత్యువు (మరణం) కూడా నేనే. స్థూలమైనది (కనిపించేది – సత్), సూక్ష్మమైనది (కనిపించనిది – అసత్) అన్నీ నేనే.
మన పరిధి vs దేవుని పరిధి
మనం తరచుగా అనవసరమైన విషయాల గురించి ఆందోళన చెందుతుంటాం. అసలు మన చేతిలో ఏముంది? దేవుని చేతిలో ఏముంది? అనేది ఈ పట్టికలో చూడండి:
| మన బాధ్యత (Our Control) | దేవుని ఆధీనం (God’s Control) |
| విత్తనం వేయడం: (ప్రయత్నం చేయడం) | వర్షం కురిపించడం: (ఫలితాన్ని, సమయాన్ని నిర్ణయించడం) |
| నిజాయితీ: (పనిలో చిత్తశుద్ధి) | విజయం/ఓటమి: (కర్మ ఫలితం) |
| స్వీకరించడం: (వచ్చిన దాన్ని తీసుకోవడం) | ఇవ్వడం/తీసుకోవడం: (పరిస్థితులను మార్చడం) |
సమస్యలు & గీత చూపించే పరిష్కారాలు
నేటి మనిషి ఎదుర్కొంటున్న మానసిక సంఘర్షణలకు ఈ శ్లోకం ఎలా మందుగా పనిచేస్తుందో చూద్దాం:
- సమస్య: “ఎంత కష్టపడినా ఫలితం రావడం లేదు”
మనం అనుకున్న సమయానికి రిజల్ట్ రాకపోతే నిరాశపడతాం.
పరిష్కారం: కృష్ణుడు “వర్షాన్ని ఆపేవాడిని (నిగృహ్ణామి), వదిలేవాడిని (ఉత్సృజామి) నేనే” అన్నాడు. అంటే, సరైన సమయం వచ్చినప్పుడు ఆయనే వర్షాన్ని (ఫలితాన్ని) కురిపిస్తాడు. ఆలస్యం అనేది నిరాశ కోసం కాదు, ఓర్పును నేర్పడం కోసం. - సమస్య: భవిష్యత్తు భయం (Anxiety)
“రేపు ఏమవుతుందో?” అనే భయం.
పరిష్కారం: కనిపించే ప్రపంచం (సత్), కనిపించని భవిష్యత్తు (అసత్) రెండూ ఆయనే. రేపటి రోజు కూడా ఆయన చేతిలోనే ఉంది కాబట్టి, భయపడటం మానేసి నమ్మకంతో ఉండాలి. - సమస్య: మరణ భయం, విడిపోవడం (Fear of Loss)
మరణం అంటే అంతం అని మనం భయపడతాం.
పరిష్కారం: “అమృతం నేనే, మృత్యువు నేనే”. మరణం అనేది ఒక మార్పు మాత్రమే. పాత బట్టలు విడిచి కొత్తవి వేసుకున్నట్లు, ఆత్మ ప్రయాణం సాగుతూనే ఉంటుంది.
ఈ జ్ఞానంతో వచ్చే మానసిక మార్పు
ఈ శ్లోకాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే మీలో మూడు గొప్ప మార్పులు వస్తాయి:
- అహంకారం తగ్గుతుంది: “నేనే సాధించాను” అనే గర్వం ఉండదు. ఎందుకంటే వెనుక ఉన్న శక్తి ఆయనదే అని తెలుస్తుంది.
- స్థితప్రజ్ఞత: కష్టం వచ్చినా కుంగిపోరు, సుఖం వచ్చినా పొంగిపోరు. రెండూ దేవుని ప్రసాదాలే అని స్వీకరిస్తారు.
- ప్రశాంతత: ఫలితం గురించిన ఆందోళన పోయి, చేసే పనిలో ఆనందం దొరుకుతుంది.
రోజువారీ జీవితంలో ఆచరణ
- ఉదయం: రోజును ప్రారంభించేటప్పుడు, “కృష్ణా! ఈ రోజు నేను చేయాల్సిన పని నేను చేస్తాను, ఫలితాన్ని నీ ఇష్టానికి వదిలేస్తున్నాను” అని సంకల్పించండి.
- ఓటమి ఎదురైనప్పుడు: “ఇది సూర్యుని తాపం (Heat) లాంటిది. దీని తర్వాత కచ్చితంగా వర్షం (Success) వస్తుంది” అని మీకు మీరు చెప్పుకోండి.
- విజయం వచ్చినప్పుడు: “ఇది నా గొప్పతనం కాదు, ఆ దేవుని అనుగ్రహం” అని కృతజ్ఞత చూపండి.
ముగింపు
మిత్రమా! నీ కన్నీళ్లు వృథా కావు… నీ కష్టాలు అనవసరం కాదు. ఎండను సృష్టించిన వాడే, చల్లని వర్షాన్ని కూడా కురిపిస్తాడు. వర్షాన్ని ఆపే శక్తి ఉన్నవాడే, నీ జీవితంలో మళ్ళీ ఆశలను చిగురింపజేసే శక్తి కూడా కలవాడు.
నీ పని నువ్వు నిజాయితీగా చేయి… ఫలితాన్ని ఆ జగన్నాటక సూత్రధారికి వదిలేయి. అదే నిజమైన భక్తి. అదే నిజమైన శాంతి.