bakthivahini
Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu
మన జీవితంలో ఏదైనా కష్టం రాగానే మనం చేసే మొదటి పని — దేవాలయాల చుట్టూ తిరగడం.
- ఆరోగ్యం బాగోలేకపోతే ఒక దేవుడు,
- పెళ్లి కుదరకపోతే మరొక దేవుడు,
- శని ప్రభావం ఉంటే ఇంకొక దేవుడు.
ఇలా “సమస్యను బట్టి దేవుడిని మారుస్తూ” పూజలు చేస్తుంటాం. ఎంత ఖర్చు పెట్టినా, ఎన్ని పూజలు చేసినా… ఎందుకో మనసుకు పూర్తి శాంతి రాదు. సమస్య తీరదు. అప్పుడు మనలో ఒక అనుమానం మొదలవుతుంది: “నేను చేస్తున్న భక్తిలో లోపం ఉందా? నా పూజలు దేవుడికి చేరడం లేదా?”
ఈ సందేహానికి భగవానుడు శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీత (అధ్యాయం 9, శ్లోకం 23)లో చాలా సూటిగా, స్పష్టంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
యేప్యన్యదేవతా భక్తా యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః
తేపి మామేవ కౌంతేయ యజంత్యవిధిపూర్వకమ్
భావం
ఓ అర్జునా! ఎవరైతే ఇతర దేవతలను (వేర్వేరు రూపాలను) శ్రద్ధతో, భక్తితో పూజిస్తారో, వారు కూడా పరోక్షంగా నన్నే పూజిస్తున్నారు. కానీ… వారు చేసే ఆ పూజ “అవిధిపూర్వకం” (సరైన అవగాహన లేనిది/ నియమం లేనిది) అని శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు.
అసలు “అవిధిపూర్వకం” అంటే ఏమిటి?
ఇక్కడ కృష్ణుడు ఇతర దేవతలను తక్కువ చేయడం లేదు. మన “అజ్ఞానాన్ని” ఎత్తి చూపిస్తున్నాడు. దీన్ని ఒక చిన్న ఉదాహరణతో అర్థం చేసుకుందాం:
ఉదాహరణ: ఒక చెట్టు పచ్చగా ఉండాలంటే ఏం చేయాలి? దాని వేరుకు (Root) నీరు పోయాలి. వేరుకు నీరు పోస్తే అది కాండానికి, కొమ్మలకు, ఆకులకు, పువ్వులకు అన్నింటికీ చేరుతుంది. కానీ మనం ఏం చేస్తున్నాం? వేరును వదిలేసి, ఒక్కో ఆకుకు, ఒక్కో కొమ్మకు విడివిడిగా నీళ్లు పోస్తున్నాం. దీనివల్ల శ్రమ ఎక్కువవుతుంది, ఫలితం తక్కువగా ఉంటుంది.
ఇక్కడ వేరు = పరమాత్మ (శ్రీకృష్ణుడు/మూలశక్తి). ఆకులు/కొమ్మలు = ఇతర దేవతా స్వరూపాలు.
అన్ని దేవతా శక్తులకు మూలకారణం ఆ పరమాత్మనే అని తెలుసుకోకుండా పూజించడం వల్లనే మన ప్రయాణం సాగదీయబడుతోంది.
మన సమస్య ఎందుకు పరిష్కారం కావడం లేదు?
మనం చేసే పూజల్లో “ప్రేమ” కంటే “భయం” మరియు “వ్యాపారం” ఎక్కువగా ఉంటున్నాయి.
- భయం: “ఈ పూజ చేయకపోతే నాకు ఏదైనా కీడు జరుగుతుందేమో” అనే భయం.
- వ్యాపారం: “నేను కొబ్బరికాయ కొడతాను, నాకు ఉద్యోగం ఇవ్వు” అనే బేరం.
ఈ పద్ధతిని శ్రీకృష్ణుడు “అవిధిపూర్వకం” అన్నాడు. సమస్య మూలాన్ని తాకకుండా, కేవలం పైపై పూజలు చేయడం వల్ల తాత్కాలిక ఉపశమనం లభిస్తుందేమో కానీ, శాశ్వత పరిష్కారం దొరకదు.
భక్తిలో రెండు రకాలు (మీరు ఏ వైపు ఉన్నారు?)
మీ భక్తి విధానం ఎలా ఉందో ఈ పట్టికలో చూసుకోండి:
| అవిధిపూర్వక భక్తి (తప్పు విధానం) | విధిపూర్వక భక్తి (సరైన విధానం) |
| ఉద్దేశ్యం: కోరికలు తీర్చుకోవడం కోసం. | ఉద్దేశ్యం: ఆత్మశుద్ధి మరియు దైవ అనుగ్రహం కోసం. |
| భావన: దేవుడు వేరు, నేను వేరు. | భావన: అందరిలోనూ, అన్ని రూపాల్లోనూ ఉన్నది ఆ ఒక్కడే. |
| ప్రవర్తన: పని జరిగితే దేవుడు గొప్ప, జరగకపోతే దేవుడు వద్దు. | ప్రవర్తన: సుఖం వచ్చినా, కష్టం వచ్చినా దైవ ప్రసాదమే. |
| ఫలితం: అశాంతి, మళ్ళీ మళ్ళీ జన్మలు. | ఫలితం: శాశ్వత శాంతి, మోక్షం. |
సరైన విధానం ఏమిటి?
శ్రీకృష్ణుడు మనకు చెప్పేది చాలా స్పష్టం – “ఎవరిని పూజిస్తున్నావు అన్నదానికంటే, ఏ భావంతో పూజిస్తున్నావు అన్నదే ముఖ్యం.”
- ఏకత్వ దర్శనం: మీరు శివుడిని పూజించినా, విష్ణువును పూజించినా, దుర్గను పూజించినా… ఆ శక్తి వెనుక ఉన్న పరమాత్మ ఒక్కడే అని గుర్తించండి. అప్పుడు దేవాలయాలు మారవు, మీ దృష్టి మారుతుంది.
- నిష్కామ కర్మ: పూజను కోరికల చిట్టాగా మార్చకండి. “నా కర్తవ్యాన్ని నేను సక్రమంగా చేయడానికి నాకు శక్తినివ్వు” అని అడగండి.
- భక్తిని జీవనశైలిగా మార్చుకోండి: కేవలం దీపం వెలిగించినప్పుడే భక్తి కాదు. మీరు చేసే ఉద్యోగం, మీరు మాట్లాడే మాట, మీరు చూపే జాలి… ఇవన్నీ కూడా పూజలే.
ప్రేరణాత్మక సందేశం
దేవుడు మీ స్తోత్రాలను లెక్కపెట్టడు, మీ మనసులోని నిజాయితీని (Sincerity) చూస్తాడు. వంద రకాల భయాలతో, వెయ్యి రకాల కోరికలతో చేసే పూజ కంటే… “అంతా నీవే” అనే స్పష్టమైన అవగాహనతో వేసే ఒక్క నమస్కారం ఎంతో శక్తివంతమైనది.
దేవుణ్ణి మార్చడం ఆపేసి, మనల్ని మనం మార్చుకుందాం. నీరు ఏ గొట్టం ద్వారా వచ్చినా దాహం తీర్చేది నీరే. అలాగే ఏ రూపంలో పూజించినా ఫలితం ఇచ్చేది ఆ పరమాత్మనే. ఈ సత్యాన్ని నమ్మితే, శాంతి బయట దేవాలయాల్లోనే కాదు, మీ లోపల కూడా దొరుకుతుంది.
