Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu – భగవద్గీత 9వ అధ్యాయం 24 వ శ్లోకం

Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu

మనలో చాలామందికి, ముఖ్యంగా కష్టకాలంలో ఉన్నవారికి తరచుగా వచ్చే సందేహం: “నేను ఇంత భక్తిగా పూజలు చేస్తున్నాను, సోమవారాలు ఉపవాసం ఉంటున్నాను, గుళ్ళు గోపురాలు తిరుగుతున్నాను… అయినా నా కష్టాలు ఎందుకు తీరడం లేదు? దేవుడు అసలు నా మొర వింటున్నాడా?”

ఈ ప్రశ్న మీ మనసులో కూడా ఎప్పుడైనా మెదిలిందా? అయితే, దానికి సమాధానం మీ పూజా విధానంలో లేదు, మీ ‘అవగాహన’ (Understanding) లో ఉంది. దీని గురించి భగవానుడు శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీత (అధ్యాయం 9, శ్లోకం 24)లో ఒక అద్భుతమైన రహస్యాన్ని బయటపెట్టారు.

అహం హి సర్వయజ్ఞానాం భోక్తా చ ప్రభురేవ చ
న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే

ప్రపంచంలో జరిగే సమస్త యజ్ఞాలకు, పూజలకు, కర్మలకు ‘భోక్తను’ (ఫలితాన్ని అనుభవించేవాడిని) నేనే. అలాగే వాటన్నిటికీ ‘ప్రభువును’ (అధిపతిని) కూడా నేనే. కానీ మనుషులు నా ఈ నిజస్వరూపాన్ని (తత్త్వాన్ని) తెలుసుకోలేకపోతున్నారు. అందుకే వారు తాము చేసే కర్మల నుండి జారిపడుతున్నారు (ఫలితాన్ని పొందలేకపోతున్నారు/పునర్జన్మల పాలవుతున్నారు).

మనం దేవుణ్ని ప్రేమించడం లేదు, దేవుడితో “వ్యాపారం” చేస్తున్నాం. మన భక్తి అంతా ఒక ‘డీల్’ (Deal) లాగా మారిపోయింది.

• “నేను 108 ప్రదక్షిణలు చేస్తాను – నాకు వీసా రావాలి.”
• “నేను తలనీలాలు ఇస్తాను – నా ఆరోగ్యం బాగుపడాలి.”

ఇక్కడ మనం దేవుణ్ని ఒక “కోరికలు తీర్చే యంత్రం” (Demand Machine) లా చూస్తున్నాం. శ్రీకృష్ణుడు ఏమంటున్నాడంటే – “నువ్వు చేసే ప్రతి పనికి యజమానిని (ప్రభు) నేను. కానీ నువ్వు ‘నేనే యజమానిని, నాకే ఫలితం కావాలి’ అనుకుంటున్నావు. అందుకే నిరాశ చెందుతున్నావు.”

ఈ కాలంలో “యజ్ఞం” అంటే అగ్నిలో నెయ్యి వేయడం మాత్రమే కాదు. గీత ప్రకారం, స్వార్థం లేకుండా, పరుల కోసం లేదా దైవ ప్రీతి కోసం చేసే ప్రతి పనీ యజ్ఞమే.

మన నిత్య జీవితంలో యజ్ఞం	దైవానికి ఎలా అర్పించాలి?
ఉద్యోగం/వ్యాపారం	“ఇది నా జీవనోపాధి మాత్రమే కాదు, సమాజ సేవ కూడా” అనే భావనతో నిజాయితీగా చేయడం.
వంట చేయడం	“ఇది కేవలం ఆకలి తీర్చడమే కాదు, నా కుటుంబ ఆరోగ్యాన్ని కాపాడే దైవకార్యం” అని భావించడం.
సహాయం చేయడం	“నా గొప్ప కోసం కాదు, ఆపదలో ఉన్న ఆ పరమాత్మ స్వరూపానికి సేవ చేస్తున్నా” అనుకోవడం.

కానీ మనం ఏం చేస్తున్నాం? “నేను కష్టపడుతున్నాను, నాకే గుర్తింపు రావాలి” అనుకుంటున్నాం. ఇక్కడే “నేను” అనే అహంకారం అడ్డు వస్తోంది.

శ్రీకృష్ణుడు “చ్యవంతి తే” (వారు పడిపోతున్నారు) అనే పదాన్ని వాడాడు. ఎందుకు పడిపోతున్నారో ఈ క్రింది పట్టికలో చూడండి:

మనం చేసే తప్పు (అజ్ఞానం)	జరగాల్సిన మార్పు (తత్త్వం)
భోక్త (Enjoyer): “ఈ ఫలితం నాకే దక్కాలి, నేనే అనుభవించాలి.”	భోక్త: “ఈ ఫలితం శ్రీకృష్ణుడికి చెందుతుంది. ఆయన ప్రసాదంగా నాకు ఇస్తాడు.”
ప్రభు (Owner): “నేనే చేస్తున్నాను (కర్త), నా వల్లే ఇది జరిగింది.”	ప్రభు: “సామర్థ్యం ఇచ్చింది ఆయన, చేయిస్తోంది ఆయన. నేను కేవలం నిమిత్తమాత్రుడిని.”
భావం: భయం, కోరిక, వ్యాపారం.	భావం: ప్రేమ, కృతజ్ఞత, శరణాగతి.

సారాంశం: యజమాని ఎవరో తెలియకుండా, ఆ యజమాని ఆస్తిని మనమే అనుభవించాలనుకోవడం దొంగతనం అవుతుంది. అందుకే మనశ్శాంతి ఉండదు.

మనం పూజలు మానాల్సిన పనిలేదు, పని మానేయాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం మన “Attitude” (దృక్పథం) మారాలి.

1. అహంకారం వీడండి: విజయం వస్తే “భగవంతుడి దయ”, ఓటమి వస్తే “భగవంతుడి పరీక్ష” అని భావించండి. బరువు మీ మీద ఉండదు.
2. ఫలితాన్ని వదిలేయండి: మీరు క్రికెట్ ఆడుతున్నప్పుడు స్కోర్ బోర్డు వైపు చూస్తూ ఉంటే సరిగ్గా ఆడలేరు. బాల్ మీద దృష్టి పెడితేనే సిక్సర్ కొట్టగలరు. అలాగే పని మీద దృష్టి పెట్టండి, ఫలితాన్ని దేవుడికి వదిలేయండి.
3. గుర్తింపు: మీ బాస్ (Boss) కృష్ణుడు అని గుర్తించండి. జీతం (ఫలితం) ఆయన ఎప్పుడు ఇవ్వాలో, ఎంత ఇవ్వాలో ఆయనకు బాగా తెలుసు.

రేపటి నుండి ఈ చిన్న మార్పును ప్రయత్నించండి:

• ఉదయం లేవగానే: “కృష్ణా! ఈ రోజు నేను చేసే పనులన్నీ నీ పూజలే. నా ద్వారా మంచి పని చేయించుకో.”
• పని మధ్యలో: ఏదైనా టెన్షన్ వస్తే – “ఫలితం నా చేతిలో లేదు, ప్రయత్నం మాత్రమే నాది” అని గుర్తు చేసుకోండి.
• రాత్రి పడుకునే ముందు: “సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు” (అంతా నీకే అర్పణం) అని హాయిగా నిద్రపోండి.

దేవుడు మన దగ్గర నుంచి కోరుకునేది పత్రం (ఆకు), పుష్పం (పువ్వు) కాదు. మన ‘అహంకారాన్ని’ కోరుకుంటున్నాడు. ఎప్పుడైతే “నేను చేస్తున్నాను” అనే భావన పోతుందో, అప్పుడు భయం పోతుంది. భయం పోయిన చోట విజయం, శాంతి వాటంతట అవే వస్తాయి.

గుర్తుంచుకోండి: దేవుడిని ‘ఉపయోగించుకోవాలి’ అని చూడకండి, దేవుడిని ‘తెలుసుకోవాలి’ అని ప్రయత్నించండి. అప్పుడే జీవితం మారుతుంది.

Bakthivahini

YouTube Channel