bakthivahini
Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu
భగవద్గీత కేవలం ఒక పుస్తకం కాదు, అది మనిషి ఎలా బ్రతకాలో నేర్పే ఒక “యూజర్ మాన్యువల్” (User Manual). మనం జీవితంలో ఎన్నో పనులు చేస్తూ ఉంటాం, కానీ మనసు మాత్రం ఎక్కడో ఉంటుంది. శరీరం ఆఫీసులో, మనసు ఇంటి దగ్గర… శరీరం గుడిలో, మనసు చెప్పుల దగ్గర!
ఈ గందరగోళానికి ముగింపు పలుకుతూ, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ 9వ అధ్యాయం చివరలో భక్తి యోగానికి సంబంధించిన అత్యంత శక్తివంతమైన శ్లోకాన్ని మనకు అందించాడు. మనసును, శరీరాన్ని, ఆత్మను ఎలా ఏకం చేయాలో ఇందులో స్పష్టంగా ఉంది.
మన్మనా భవ మద్భక్తో మద్యాజీ మాం నమస్కురు
మామేవైశ్యసి యుక్త్వైవమాత్మానం మత్పరాయణ:
పదాల అంతరార్థం
ఈ శ్లోకంలోని ఒక్కో పదం ఒక్కో ఆణిముత్యం. దాన్ని మనం ఈ పట్టిక ద్వారా అర్థం చేసుకుందాం:
| సంస్కృత పదం | తెలుగు అర్థం | మనం ఆచరించాల్సిన విధానం |
| మన్మనా భవ | నీ మనసును నా యందే నిలుపు. | ఎప్పుడూ భగవంతుని స్మరిస్తూ ఉండాలి. |
| మద్భక్తః | నా భక్తుడివి కా. | ప్రేమతో, ఇష్టంతో దైవాన్ని ఆరాధించాలి. |
| మద్యాజీ | నాకే పూజ చేయి. | చేసే ప్రతి పనినీ దైవకార్యంగా భావించాలి. |
| మాం నమస్కురు | నాకే నమస్కరించు. | అహంకారాన్ని వదిలి శరణాగతి పొందాలి. |
| మత్పరాయణః | నన్నే పరమ గమ్యంగా నమ్ము. | జీవిత లక్ష్యం భగవంతుడే అని గుర్తించాలి. |
భావార్థం
ఓ అర్జునా! నీ మనసును ఎప్పుడూ నా మీదే లగ్నం చేయి. నా భక్తుడివి కా. నాకే పూజ చేయి, నన్నే నమస్కరించు. ఇలా నీ శరీరాన్ని, మనసును నాలోనే ఐక్యం చేసి, నన్నే పరమ గమ్యంగా నమ్మి జీవిస్తే… నువ్వు కచ్చితంగా నన్నే చేరుకుంటావు.
ఇక్కడ కృష్ణుడు కోరుతున్నది సంపూర్ణ శరణాగతి.
- కేవలం చేతులతో పూజ చేస్తే సరిపోదు, మనసులో ఆయన ఉండాలి.
- కేవలం మనసులో ఉంటే సరిపోదు, అహంకారం (Ego) వదిలి నమస్కరించాలి.
ఆధునిక జీవితంలో దీన్ని ఎలా ఆచరించాలి?
“నేను రోజంతా ఆఫీసులో ఉంటాను కదా, కృష్ణుడిని ఎప్పుడు తలచుకోవాలి?” అనే సందేహం చాలామందికి వస్తుంది. దానికి సమాధానం ఇక్కడ ఉంది:
- పనినే పూజగా మార్చండి: మీరు ఆఫీసులో ఫైల్ రాస్తున్నా, వంటింట్లో వంట చేస్తున్నా… “ఈ పనిని నేను భగవంతుడికి అర్పణగా చేస్తున్నాను” అనుకోండి. అప్పుడు ఆ పనిలో లోపం ఉండదు, మనసులో ఒత్తిడి ఉండదు.
- సంబంధాల్లో దైవం: మీ ఎదుటి వ్యక్తిలో కూడా పరమాత్మ ఉన్నాడు అని భావించి మాట్లాడండి. అప్పుడు ద్వేషం, కోపం తగ్గుతాయి.
- ఫలితం ఆయనదే: సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాక, “ఈ రోజు నేను చేసిన పనుల ఫలితం కృష్ణా.. నీకే అర్పణం” అని ఒక్కసారి నమస్కరించండి.
ఒక చిన్న కథ
ఒకసారి నారద మహర్షి విష్ణుమూర్తిని అడిగాడు, “స్వామీ! నేనే కదా మీ గొప్ప భక్తుడిని? ఎప్పుడూ ‘నారాయణ’ నామస్మరణ చేస్తూనే ఉంటాను” అని. అప్పుడు విష్ణువు నవ్వించి, భూలోకంలో ఉన్న ఒక రైతుని చూపించాడు.
ఆ రైతు ఉదయం లేవగానే “గోవిందా” అంటాడు. రోజంతా పొలంలో కఠినంగా శ్రమిస్తాడు. రాత్రి పడుకునే ముందు “కృష్ణా.. అంతా నీ దయ” అని పడుకుంటాడు. విష్ణువు నారదుడితో అన్నాడు, “నారదా! నువ్వు తీరికగా ఉన్నావు కాబట్టి నామస్మరణ చేస్తున్నావు. కానీ ఆ రైతు, తన జీవిత పోరాటంలో, కష్టాల మధ్యలో కూడా నన్ను మర్చిపోలేదు. తన పనిని నా సేవగా చేస్తున్నాడు. అందుకే అతనే నా నిజమైన భక్తుడు (మన్మనా భవ).“
ఈ రోజు మనం నేర్చుకోవలసింది
భక్తి అంటే పనులు మానేసి కూర్చోవడం కాదు. చేసే పనుల్లో దైవాన్ని చూడటం.
- మనసు దేవుడికి ఇవ్వండి.
- చేతులు పనికి ఇవ్వండి.
- ఫలితం దైవానికి వదిలేయండి.
ముగింపు
జీవితం అనే ప్రవాహంలో మనం కొట్టుకుపోకుండా ఉండాలంటే, “భగవంతుని నామం” అనే తెప్పను పట్టుకోవాలి. ఈ రోజు నుంచి ఒక్కో క్షణాన్ని కృష్ణార్పణంగా మారుద్దాం.
