bakthivahini
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 3
మనలో చాలామంది రాత్రి పడుకునే ముందు ఒకే ఆలోచనతో సతమతమవుతుంటారు. “ఈరోజు నేను మళ్ళీ కోపడ్డాను.. మళ్ళీ తప్పు చేశాను.. అసలు నేను మారలేనా? నా బతుకింతేనా?”
ఎవరైనా మనల్ని చిన్న మాట అన్నా, మనం చేసిన పని బెడిసికొట్టినా.. వెంటనే మనల్ని మనమే నిందించుకుంటాం (Self-blame). ఈ గిల్టీ ఫీలింగ్ (Guilt) మనల్ని ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వదు.
కానీ నిజం చెప్పనా? మనిషి అన్నాక తప్పు చేయడం సహజం… కానీ ఆ తప్పును సరిదిద్దుకుని మారడానికి ప్రయత్నించడమే నిజమైన గొప్పతనం. ఈ రోజు భగవద్గీతలోని ఒక అద్భుతమైన శ్లోకం ద్వారా ఆ భయాన్ని ఎలా జయించాలో తెలుసుకుందాం.
యో మామజమనాదిం చ వేత్తి లోకమహేశ్వరమ్
అసమ్మూఢః స మర్త్యేషు సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే
అర్థం
ఎవరైతే నన్ను పుట్టుక లేనివాడిగా (అజం), అనాదిగా (సృష్టికి ముందే ఉన్నవాడిగా) మరియు సమస్త లోకాలకు ప్రభువుగా (లోకమహేశ్వరుడిగా) తెలుసుకుంటారో… మనుషులందరిలోకెల్లా వారే తెలివైనవారు (మోహంలో పడనివారు). వారు మాత్రమే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు.
ఈ శ్లోకం మనకు ఏం చెబుతోంది?
చాలామంది దేవుడంటే “తప్పులు లెక్కపెట్టేవాడు, శిక్షించేవాడు” అనుకుంటారు. కానీ కృష్ణుడు ఇక్కడ ఒక భరోసా ఇస్తున్నాడు.
- దేవుడు బాస్ (Boss) కాదు, తండ్రి (Father): ఆయన లోక మహేశ్వరుడు. మనల్ని పుట్టించింది ఆయనే కాబట్టి, మన బలహీనతలు కూడా ఆయనకు తెలుసు.
- అవగాహనే అసలైన మందు: దేవుణ్ని భయంతో పూజించడం వేరు, అర్థం చేసుకుని ఆరాధించడం వేరు. ఎప్పుడైతే “ఆయన నా తండ్రి, నన్ను రక్షించేవాడు” అని మనం తెలుసుకుంటామో… అప్పుడు “నేను పాపిని” అనే భయం పోయి, “నేను మారగలను” అనే ధైర్యం వస్తుంది.
భయం vs అవగాహన
మనం ఎలా ఆలోచిస్తున్నాం? అసలు ఎలా ఆలోచించాలి?
| భయం (Fear) – పాత ఆలోచన | అవగాహన (Wisdom) – కొత్త ఆలోచన |
| “నేను తప్పు చేశాను, దేవుడు నన్ను శిక్షిస్తాడు.” | “నేను తప్పు చేశాను, కానీ దేవుడు నాకు సరిదిద్దుకునే అవకాశం ఇస్తాడు.” |
| “నా జీవితం ఇంతే, నేను మారలేను.” | “దేవుడు అనాది (మొదలు లేనివాడు), నా కొత్త జీవితానికి ఈ రోజే మొదలు.” |
| “నేను ఒంటరిని, ఎవరూ పట్టించుకోరు.” | “సమస్త లోకాలకు ప్రభువు (లోకమహేశ్వరుడు) నాకు తోడుగా ఉన్నాడు.” |
చిన్న కథ
రమేష్ అనే వ్యక్తికి విపరీతమైన కోపం. చిన్న విషయానికే భార్యతో గొడవపడేవాడు, ఆఫీసులో అరచేవాడు. ఆ తర్వాత “ఛ.. నేనెందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తున్నాను” అని కుమిలిపోయేవాడు. “నా కోపం నా జీవితాన్ని నాశనం చేస్తోంది” అని భయపడేవాడు.
ఒకరోజు ఈ శ్లోకం గురించి గురువుగారు చెప్పగా విన్నాడు. “దేవుణ్ని నిజంగా తెలుసుకున్నవాడు మోహంలో పడడు (అసమ్మూఢః), పాపాల నుండి బయటపడతాడు” అనే మాట అతన్ని ఆలోచింపజేసింది.
అతను అర్థం చేసుకున్నాడు… “నా కోపం నా అజ్ఞానం. దేవుడు శాంత స్వరూపుడు. ఆయన అంశను అయిన నేను కూడా శాంతంగా ఉండగలగాలి.” ఆ రోజు నుంచి కోపం వచ్చిన ప్రతిసారీ, భయపడటం మానేసి, కృష్ణుడిని తలచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. అతను దేవుణ్ని భయంతో కాకుండా, ప్రేమతో అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాక… అతని ప్రవర్తనలో అద్భుతమైన మార్పు వచ్చింది.
జీవితంలో ఎలా అమలు చేయాలి?
ఈ రోజు నుండి ఈ 3 సూత్రాలు పాటించండి:
- Start Positive: ఉదయం లేవగానే, “నిన్నటి తప్పులు నిన్నటితో పోయాయి. ఈ రోజు కృష్ణుడు నాకు ఇచ్చిన కొత్త అవకాశం” అని బలంగా అనుకోండి.
- Self-Correction: పొరపాటు జరిగితే మిమ్మల్ని మీరు తిట్టుకోకండి. “సారీ కృష్ణా! ఇంకోసారి ఇలా జరగకుండా చూసుకుంటాను” అని మీకు మీరే మాట ఇచ్చుకోండి.
- No Guilt: పశ్చాత్తాపం (Regret) మంచిదే, కానీ ఆత్మన్యూనత (Self-pity) ప్రమాదకరం. మారడానికి ప్రయత్నించడమే నిజమైన ప్రాయశ్చిత్తం.
ఒక మాట
మిత్రమా! నువ్వు ఎన్నిసార్లు కింద పడ్డావన్నది ముఖ్యం కాదు… ఎన్నిసార్లు లేచి నిలబడ్డావన్నదే ముఖ్యం. దేవుడు నీ తప్పుల చిట్టా రాసుకోవడం లేదు… నీ మార్పు కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.
నువ్వు తప్పులతో కాదు… నువ్వు చేసే మార్పుతోనే కొలవబడతావు. ధైర్యంగా అడుగు ముందుకు వెయ్యి!.
జై శ్రీకృష్ణ!
