bakthivahini
Bhagavad Gita 700 Slokas in Telugu
నేటి ఆధునిక యుగంలో, మన జీవితం ఒక వేగవంతమైన రేస్లా మారిపోయింది. మనం ఉదయం లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకు ఏదో ఒక దాని కోసం పరుగెడుతూనే ఉంటాం. ‘ఇదీ వస్తే సంతోషం’, ‘అదీ దొరికితే శాంతి’ అని భావిస్తూ, కోరికల చిక్కుముడిలో తిరుగుతూనే ఉంటాం.
ఎంత సంపాదించినా, ఎంత సాధించినా మనసులో ఏదో ఒక వెలితి. మన దృష్టి, శక్తి ఎప్పుడూ భవిష్యత్తులోని ‘కావాలి’ అనే దానిపైనే కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది.
అటువంటి మనకు, భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ఒక గొప్ప హెచ్చరిక ఇస్తాడు: “కోరికలు మన జ్ఞానాన్ని దోచేస్తాయి.”
మన అంతర్గత ప్రశాంతతను, మన స్పష్టమైన ఆలోచనను కోల్పోవడానికి అసలు కారణం ఏమిటో ఈ ఒక్క వాక్యం వివరిస్తుంది.
కామైస్ తైస్ తైర్ హృత-జ్ఞానః ప్రపద్యంతే ‘న్యా-దేవతాః
తాం తాం నియమం ఆస్థాయ ప్రకృతి నియతః స్వయా
భావార్థం
వివిధ రకాలైన కోరికలచే జ్ఞానాన్ని కోల్పోయినవారు తమ సొంత స్వభావం చేత నియంత్రించబడి, ఆయా నియమాలను అనుసరించి చిన్నచిన్న ఇతర దేవతలను ఆరాధిస్తారు.
లోతైన విశ్లేషణ
కామైః హృత-జ్ఞానః’ అనే పదం అత్యంత కీలకం. దీని అర్థం, కోరికల వలన మన జ్ఞానం హరించబడటం. ఇక్కడ జ్ఞానం (జ్ఞాన) అంటే కేవలం పుస్తక పరిజ్ఞానం కాదు. అది వివేకం – ఏది మంచి, ఏది చెడు; ఏది శాశ్వతం, ఏది అశాశ్వతం; ఏది నిజమైన ఆనందం, ఏది తాత్కాలిక భ్రమ – అని తెలుసుకునే అంతర్గత స్పష్టత.
కోరికలు మన వివేకాన్ని ఎలా హరిస్తాయో ఈ పట్టికలో చూడవచ్చు:
| కోరికల ప్రభావం | జ్ఞానం హరించబడే విధానం | ఉదాహరణ |
| దృష్టి మళ్లింపు | ప్రస్తుత కర్తవ్యం (ధర్మం) నుండి మనసు పక్కకు మరలడం. | ఉద్యోగి ఇప్పుడిస్తున్న పని కన్నా, ప్రమోషన్ గురించే కలలు కనడం. |
| అసహనం | తాత్కాలిక ఫలితం కోసం సహనాన్ని కోల్పోవడం. | విద్యార్థి చదవకుండా, త్వరగా గెలుపు చిట్కాలు కోసం వెతకడం. |
| అత్యాశ | ఉన్న దానితో సంతృప్తి చెందక, అదనంగా దేనినో పొందాలనే తపన. | శాంతినిచ్చే కుటుంబాన్ని వదిలి, కేవలం డబ్బు కోసం పరుగెత్తడం. |
ప్రకృతి నియతః స్వయా – కోరికల మార్గం
మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక అంతర్గత స్వభావం (ప్రకృతి) ఉంటుంది. ఈ స్వభావం మూడు గుణాలతో (సత్వం, రజస్సు, తమస్సు) కూడి ఉంటుంది. మనసును అదుపు చేయకపోతే, ఈ స్వభావమే మనల్ని కోరికల దారిలో లాగుతుంది. దీన్నే “ప్రకృతి నియతః స్వయా” అంటారు.
ఈ స్వభావం మనల్ని ‘అన్య-దేవతాః’ (చిన్నచిన్న దేవతలు) వైపు తిప్పుతుంది. ఇక్కడ అన్య-దేవతలు అంటే వేరే మతం దేవుళ్లు కాదు, మన జ్ఞానాన్ని కప్పేసే తాత్కాలిక ఆకర్షణలు!
| అన్య-దేవత (చిన్న దేవుడు) | నిజమైన ఆరాధన (జ్ఞానం) | ఫలితం |
| సోషల్ మీడియా లైక్స్ | ఇతరుల గుర్తింపు (గౌరవం) కోసం తాపత్రయం. | మానసిక అలజడి, అశాంతి. |
| పదవి, సంపద | కేవలం బాహ్య వస్తువుల ద్వారా శాంతిని ఆశించడం. | జీవన ఆనందాన్ని కోల్పోవడం. |
| క్షణిక సుఖం | తాత్కాలిక ఇంద్రియ సుఖాలకే పరిమితం కావడం. | పశ్చాత్తాపం, దీర్ఘకాలిక దుఃఖం. |
నిజమైన దేవుడు (జ్ఞానరూప ఆత్మ) మనలోనే ఉన్నాడు. కానీ, చిన్నచిన్న కోరికల వెంట పరుగు ఆపి, మనలోని జ్ఞానాన్ని చూడకుండా ఈ బాహ్య వస్తువులను ఆరాధిస్తూనే ఉంటాం.
పరిష్కారం
శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞానాన్ని హరించే కారణాన్ని చెప్పడమే కాదు, దానికి సరైన పరిష్కారాన్ని కూడా సూచిస్తాడు. ఈ నాలుగు మెట్లు మిమ్మల్ని కోరికల బంధం నుండి విముక్తులను చేస్తాయి.
✅ స్వీయ అవగాహన
ప్రతి కోరిక వచ్చినప్పుడు వెంటనే దాని వెంట పడకుండా, ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి మనసును ప్రశ్నించండి: “ఈ కోరిక నా శాంతిని పెంచుతుందా? లేక తాత్కాలిక సంతోషాన్ని ఇచ్చి, దీర్ఘకాలికంగా నా జ్ఞానాన్ని కదిలిస్తుందా?” ఇలా ప్రశ్నించడం ద్వారా మీరు కోరికలకు దూరంగా, మీ జ్ఞానానికి దగ్గరగా నిలబడతారు.
✅ ధ్యానం & మనోనిగ్రహం
రోజుకు కనీసం 10 నిమిషాలు మౌనంగా కూర్చోండి. మీ మనసు ఎటు వెళ్తుందో గమనించండి. ధ్యానం అనేది కోరికలను చంపడం కాదు, వాటిని దూరం నుండి చూడటం నేర్పుతుంది. మనసుపై నియంత్రణ సాధిస్తే, కోరికల బలం వాటంతట అవే తగ్గుతాయి.
✅ భగవద్గీత పఠనం
గీతలోని శ్లోకాలు కేవలం మత గ్రంథం కాదు, అది జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే వివేక శాస్త్రం. రోజుకొక శ్లోకం చదివి, దానిని మీ రోజువారీ జీవితంలో ఎలా అన్వయించుకోవాలో ఆలోచించండి. ఇది మీ అంతరజ్ఞానానికి అద్దం లాగా పనిచేస్తుంది.
✅ కృతజ్ఞతాభావం
మన దగ్గర ఇప్పటికే ఉన్న ఆరోగ్యం, కుటుంబం, వనరుల విలువ తెలుసుకోండి. ఎప్పుడైతే మీరు కృతజ్ఞతా భావాన్ని పెంచుకుంటారో, ‘ఇంకా కావాలి’ అనే కోరికల దారి స్వయంచాలకంగా మూసుకుపోతుంది. ఉన్న దానితో సంతృప్తి లభిస్తుంది, అదే నిజమైన ఆనందానికి ఆధారం.
ముగింపు
కోరికలతో నిండిన మనసు ఎప్పుడూ అసంతృప్తిగానే ఉంటుంది. జ్ఞానంతో నిండిన మనసు ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా, సంపూర్ణంగా ఉంటుంది.
శ్రీకృష్ణుడి ఈ సందేశం మనకు ఇచ్చే అతిపెద్ద స్ఫూర్తి:
👉 “నిన్ను బంధించే కోరికల దాసుడివి కాకు. నిన్ను విముక్తి చేసే జ్ఞానానికి యజమానివిగా మారు!”
ఈ క్షణం నుంచే, మీ అంతరజ్ఞానం వైపు మీ ప్రయాణాన్ని మొదలుపెట్టండి. కోరికలు మాయమవుతాయి, మనసు ప్రకాశిస్తుంది, అప్పుడు మాత్రమే మనం ‘హృత-జ్ఞానః’ (జ్ఞానం కోల్పోయినవారు) కాదు, ‘ప్రకాశ-జ్ఞానః’ (జ్ఞానంతో ప్రకాశించేవారు) అవుతాం.
