Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu – భగవద్గీత 9వ అధ్యాయం 20 వ శ్లోకం

Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu

ఈరోజు ఆధునిక మనిషి జీవితం ప్రశ్నల సుడిగుండంలో చిక్కుకుంది. ఉదయం లేచిన దగ్గరి నుంచి రాత్రి పడుకునే వరకు పరుగు పందెంలా సాగుతున్న జీవితం. చేతి నిండా డబ్బు సంపాదిస్తున్నాడు, సమాజంలో పేరు, హోదా, అధికారం అన్నీ వస్తున్నాయి. కానీ, గుండె మీద చేయి వేసుకుని ఆలోచిస్తే ఏదో తెలియని వెలితి.

“ఇంత కష్టపడి సాధించిన ఈ జీవితం అసలు ఎందుకోసం?” “సుఖం అంటే కేవలం వస్తువులను సమకూర్చుకోవడమేనా?”

నిజానికి, మనిషి వెతుకుతున్నది వస్తువులను కాదు, మనశ్శాంతిని. ఈ సందిగ్ధతకు భగవానుడు శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీతలో (అధ్యాయం 9, శ్లోకం 20లో) చాలా స్పష్టమైన మరియు ఆశ్చర్యకరమైన సమాధానం ఇచ్చాడు.

త్రైవిద్యా మాం సోమపాః పూతపాపా
యజ్ఞైరిష్ట్వా స్వర్గతిం ప్రార్థయంతే
తే పుణ్యమాసాద్య సురేంద్రలోకమ్
అశ్నంతి దివ్యాన్ దివి దేవభోగాన్

ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేదములనే మూడు వేదాలను అనుసరించే వారు, సోమరసాన్ని పానం చేసి, పాపాలను పోగొట్టుకుని, యజ్ఞాల ద్వారా నన్ను ఆరాధిస్తారు. కానీ వారు కోరుకునేది నన్ను కాదు, స్వర్గాన్ని. వారి పుణ్యఫలంగా వారు ఇంద్రలోకానికి (స్వర్గానికి) వెళ్లి, అక్కడ దేవతలు అనుభవించే దివ్యమైన భోగాలను అనుభవిస్తారు.

పైకి చూడటానికి ఇది చాలా బాగుంది కదా? “పూజలు చేస్తే స్వర్గం దొరుకుతుంది, ఎంజాయ్ చేయవచ్చు” అనిపిస్తుంది. కానీ ఇక్కడే భగవంతుడు ఒక ‘సూక్ష్మమైన హెచ్చరిక’ (Warning) ఇస్తున్నాడు. అదేంటంటే – “క్షీణే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి”.

అంటే, మనం చేసిన పుణ్యం ఒక “బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్” లాంటిది లేదా ఒక “ప్రీపెయిడ్ రీఛార్జ్” లాంటిది.

• మీ అకౌంట్లో పుణ్యం అనే బ్యాలెన్స్ ఉన్నంత వరకే స్వర్గంలో సుఖాలు ఉంటాయి.
• ఆ పుణ్యం ఖర్చు అయిపోగానే, మళ్ళీ ఈ భూలోకానికి (జనన మరణ చక్రంలోకి) నెట్టివేయబడతారు.

భగవద్గీత ప్రకారం తాత్కాలిక ఆనందానికి (స్వర్గం), శాశ్వత ఆనందానికి (మోక్షం) ఉన్న తేడాను ఈ క్రింది పట్టికలో గమనించండి:

అంశం	కామ్య కర్మ (స్వర్గం కోసం చేసేవి)	నిష్కామ కర్మ (భగవంతుని కోసం చేసేవి)
లక్ష్యం	కోరికలు తీర్చుకోవడం, సుఖాలు పొందడం.	చిత్తశుద్ధి, భగవంతుని అనుగ్రహం.
భావన	“నేను చేస్తున్నాను, నాకే ఫలితం కావాలి” (వ్యాపార ధోరణి).	“ఇది భగవంతుని పని, ఫలితం ఆయన ఇష్టం” (శరణాగతి).
ఫలితం	స్వర్గలోక సుఖాలు (తాత్కాలికం).	శాశ్వత శాంతి మరియు మోక్షం.
చివరికి ఏమవుతుంది?	పుణ్యం అయిపోయాక మళ్ళీ పుట్టాలి.	జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది.

ఈ రోజుల్లో మనకు స్వర్గం అంటే ఇంద్రలోకం కాదు. మన డెఫినేషన్ మారిపోయింది:

• నెల తిరిగేసరికి లక్షల్లో జీతం.
• విలాసవంతమైన ఇల్లు, ఖరీదైన కార్లు.
• సోషల్ మీడియాలో వచ్చే లైకులు, కామెంట్లు.
• విదేశీ పర్యటనలు.

కానీ నిజం చెప్పండి, ఇవన్నీ ఉన్నా కూడా రాత్రి ప్రశాంతంగా నిద్రపడుతోందా? లేదు. ఎందుకంటే – డబ్బు సౌకర్యాన్ని ఇస్తుంది, కానీ సంతృప్తిని ఇవ్వదు.

సమస్య ఎక్కడ ఉంది? సమస్య మనం చేసే పనిలో (Job/Business) లేదు. సమస్య మన ‘కోరిక’ (Desire) లో ఉంది. మనం ప్రతిదీ “నాకు దీని వల్ల ఏం లాభం? నాకు ఎంత దొరుకుతుంది?” అనే వ్యాపార దృక్పథంతో చేస్తున్నాం. దేవుడిని కూడా అలాగే చూస్తున్నాం – “నేను టెంకాయ కొడతాను, నాకు ప్రమోషన్ ఇప్పించు” అని బేరాలాడుతున్నాం. ఇదే మన అశాంతికి మూలకారణం.

శ్రీకృష్ణుడు కర్మలు (పనులు) మానేయమని చెప్పలేదు. అడవులకు వెళ్లిపోమని చెప్పలేదు. ఆయన చెప్పిన పరిష్కారం చాలా ప్రాక్టికల్:

1. ఫలాపేక్ష లేని కర్మ: ఫలితం గురించి ఆందోళన చెందకుండా, చేసే పనిని బాధ్యతగా, దైవకార్యంగా చెయ్యాలి.
2. భక్తితో అర్పణ: నీవు చేసే ప్రతి పనిని (ఉద్యోగం అయినా, ఇంటి పని అయినా) భగవంతుడికి అర్పణగా భావించు.
3. వ్యాపారం వద్దు – ప్రేమ ముద్దు: దేవుడిని కోరికలు తీర్చే యంత్రంలా కాకుండా, ఆత్మస్వరూపుడిగా ప్రేమించాలి.

సరళమైన ఉదాహరణ: స్వర్గం (భోగాలు) అనేది ఒక “వెకేషన్ ట్రిప్” (Vacation) లాంటిది. హోటల్ లో ఉన్నంత సేపు బాగుంటుంది, కానీ డబ్బులు అయిపోగానే గది ఖాళీ చేసి ఇంటికి రావాలి. మోక్షం (భక్తి) అనేది “స్వంత ఇల్లు” (Own Home) లాంటిది. అక్కడ భయం ఉండదు, వెళ్ళగొట్టే వారు ఉండరు. ఎప్పటికీ ప్రశాంతంగా ఉండవచ్చు.

భగవద్గీత మనకు స్వర్గాన్ని నిరాకరించలేదు, కానీ “అక్కడే ఆగిపోవద్దు” అని హెచ్చరించింది.

స్వర్గసుఖాలు, లగ్జరీ జీవితం అనేవి ‘బంగారు సంకెళ్లు’ లాంటివి. ఇనుప సంకెళ్లు అయినా, బంగారు సంకెళ్లు అయినా బంధించేవే కదా? అందుకే, తాత్కాలికమైన సుఖాల కోసం వెంపర్లాడటం మానేసి, మనశ్శాంతిని, శాశ్వత ఆనందాన్ని ఇచ్చే మార్గాన్ని ఎంచుకుందాం.

చివరి మాట: “భోగాలను కోరితే బంధనం మిగులుతుంది. భగవంతుని కోరితే ఆనందం మిగులుతుంది.”

మీ జీవితాన్ని ఆనందమయం చేసుకోవడానికి ఈ రోజే మీ దృక్పథాన్ని మార్చుకోండి!

Bakthivahini

YouTube Channel