Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu – భగవద్గీత 9వ అధ్యాయం 26 వ శ్లోకం

Bhagavad Gita 9th Chapter in Telugu

నేటి కాలంలో చాలామంది భక్తులు ఒక తెలియని ఆత్మన్యూనతా భావంతో (Inferiority Complex) బాధపడుతుంటారు. “నా దగ్గర ఎక్కువ డబ్బు లేదు, నేను పెద్ద పెద్ద యాగాలు చేయలేను, గుడికి లక్షలు విరాళం ఇవ్వలేను… అలాంటప్పుడు దేవుడు నన్ను కరుణిస్తాడా? నన్ను స్వీకరిస్తాడా?”

మన చుట్టూ జరుగుతున్న ఆర్భాటపు పూజలను చూసినప్పుడు ఈ సందేహం రావడం సహజం. కానీ, భగవంతుని దృష్టిలో “రేటు” ముఖ్యం కాదు, “మనసు” ముఖ్యం. ఈ సందేహానికి భగవానుడు శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీత (అధ్యాయం 9, శ్లోకం 26)లో ఎంతో సున్నితంగా, స్పష్టంగా సమాధానం ఇచ్చారు.

పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి
తదహం భక్త్యుపహృతమ్ అశ్నామి ప్రయతాత్మనః

ఎవరైతే నాకు భక్తితో ఒక ఆకును (పత్రం) గానీ, ఒక పువ్వును (పుష్పం) గానీ, ఒక పండును (ఫలం) గానీ, చివరకు కొంచెం నీళ్లను (తోయం) గానీ సమర్పిస్తారో… స్వచ్ఛమైన మనసుతో వారు ఇచ్చిన ఆ కానుకను నేను ఆనందంగా స్వీకరిస్తాను (తింటాను).

శ్రీకృష్ణుడు బంగారం, వెండి, పట్టువస్త్రాలు అడగలేదు. పత్రం, పుష్పం, ఫలం, తోయం మాత్రమే అడిగాడు. ఎందుకు? ఎందుకంటే ఇవి దొరకడానికి డబ్బు అవసరం లేదు, ప్రయత్నం ఉంటే చాలు.

• పత్రం (ఆకు): ఎక్కడైనా దొరుకుతుంది (తులసి లేదా మారేడు).
• పుష్పం (పువ్వు): ప్రకృతిలో సహజంగా లభిస్తుంది.
• ఫలం (పండు): కనీసం ఒక చిన్న రేగు పండైనా చాలు.
• తోయం (నీరు): ఏదీ దొరకకపోతే, నదిలోదో, బావిలోదో గుక్కెడు నీళ్లు చాలు.

దీని అర్థం: దేవుడు “సామాన్యుడికి” అందనంత ఎత్తులో లేడు. ఆయనకు కావాల్సింది మీ దగ్గర ఉన్న “వస్తువు” కాదు, ఆ వస్తువు వెనుక ఉన్న “ప్రేమ”.

మనం చేసే పూజల్లో ఏది ముఖ్యమో ఈ పట్టిక ద్వారా తెలుసుకోండి:

సాధారణ పూజ (వస్తువు ప్రధానం)	గీత చెప్పిన పూజ (భక్తి ప్రధానం)
దృష్టి: ఎంత ఖరీదైన వస్తువు పెట్టాం అనే దానిపై ఉంటుంది.	దృష్టి: ఎంత ప్రేమతో ఇచ్చాం అనే దానిపై ఉంటుంది.
భావం: “నేను ఇంత చేశాను” అనే అహంకారం ఉండవచ్చు.	భావం: “నాకున్నది నీదే” అనే శరణాగతి ఉంటుంది.
ఉదాహరణ: దుర్యోధనుడు ఇచ్చిన విందు భోజనం.	ఉదాహరణ: విదురుడు ఇచ్చిన అరటి తొక్కలు / కుచేలుడి అటుకులు.
ఫలితం: దేవుడు స్వీకరించకపోవచ్చు.	ఫలితం: “అశ్నామి” (నేను తింటాను) అని దేవుడే మాట ఇచ్చాడు.

ఈ రోజుల్లో మనకు ఒత్తిడి, భయం, అసంతృప్తి ఎక్కువయ్యాయి. “నేను ఏమీ చేయలేకపోతున్నాను” అనే గిల్టీ ఫీలింగ్ (Guilt) చాలామందిలో ఉంటుంది.

1. సమయం లేదు: గంటల తరబడి పూజ చేయక్కర్లేదు. ఆఫీసుకి వెళ్తూ మనసులో ఒక్కసారి దేవుణ్ణి తలుచుకుని నమస్కరించండి. అది చాలు.
2. డబ్బు లేదు: లక్షలు ఖర్చు పెట్టక్కర్లేదు. దాహం వేసిన వారికి మంచి నీళ్లు ఇవ్వండి, అది దేవుడికి చేరే “తోయం” (నీరు) అవుతుంది.
3. అర్హత: “నేను పాపాత్ముడిని” అని భయపడకండి. “ప్రయతాత్మనః” (శుద్ధమైన మనసు కలవాడు) అని కృష్ణుడు అన్నాడు. ఈ క్షణం నుంచి మనసు మార్చుకుంటే చాలు, మీరు అర్హులే.

కాదు. ఈ శ్లోకం అంతరార్థం ప్రకారం భక్తి అంటే:

• చేసే పనిని దైవార్పణంగా చేయడం.
• ఫలితం గురించి ఆందోళన చెందకుండా ఉండటం.
• తోటి మనిషికి, ప్రకృతికి హాని చేయకుండా ఉండటం.

ఉదాహరణ: శబరి దేవి శ్రీరాముడికి ఏమీ గొప్ప వంటకాలు పెట్టలేదు. అడవిలో దొరికిన పండ్లను, రుచి చూసి మరీ (ఎంగిలి చేసి) పెట్టింది. రాముడు ఆ పండ్లను స్వీకరించాడా? లేదా? స్వీకరించాడు! ఎందుకంటే అక్కడ ఉన్నది ఎంగిలి కాదు, “ఎనలేని భక్తి”.

రోజూ ఉదయం ఈ చిన్న మార్పులు చేసుకోండి:

1. మానసిక పూజ: పూలు దొరకలేదా? కళ్ళు మూసుకుని మానసికంగా దేవుడి పాదాలపై పూలు వేస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. అది కూడా స్వీకరిస్తాడు.
2. కృతజ్ఞత: అన్నం తినే ముందు, “ఇది నీవు ఇచ్చిన ప్రసాదం” అని దేవుడికి అర్పించి తినండి. అది నైవేద్యం అవుతుంది.
3. ప్రేమ: మీ ఇంట్లో వాళ్లతో, స్నేహితులతో ప్రేమగా ఉండండి. అదే దేవుడికిచ్చే పుష్పం.

భగవంతుడు మన ఆస్తులను చూసి మన దగ్గరకు రాడు. మన అంతరంగాన్ని చూసి వస్తాడు. అభిషేకాల సంఖ్యను ఆయన లెక్కించడు. ఆ సమయంలో కారే ఆనంద బాష్పాలను లెక్కిస్తాడు.

కాబట్టి, “నా దగ్గర ఏమీ లేదు” అని బాధపడకండి. మీ దగ్గర “మనసు” ఉంది కదా? అది చాలు. ఒక ఆకునైనా, పువ్వునైనా ప్రేమతో ఇవ్వండి. ఆయన మీ జీవితాన్ని బంగారుమయం చేస్తాడు.

“పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం…” – ఇది శ్లోకం కాదు, పేదవాడికి దేవుడిచ్చిన వరం.

• Bakthivahini
• YouTube Channel