Ramayanam Story in Telugu – పశ్చిమ దిక్కున విశ్వామిత్రుడు మహోగ్రమైన తపస్సు ప్రారంభించాడు. అదే కాలంలో అయోధ్య నగరాన్ని అంబరీషుడనే రాజు పరిపాలన చేస్తుండేవాడు. అంబరీషుడు ఒక మహారాజు, అతను ప్రజలందరికీ న్యాయం చేస్తూ, ధర్మపరంగా రాజ్యం పరిపాలించేవాడు. అతను అశ్వమేథ యాగాన్ని ప్రారంభించి, యాగానికి అవసరమైన గుర్రాన్ని వదిలాడు. అయితే, ఇంద్రుడు ఆ యాగాశ్వాన్ని అపహరించాడు.
| యాగం | సమస్య | పరిష్కారం |
|---|---|---|
| అశ్వమేథ యాగం | యాగపశువు అయిన గుర్రాన్ని ఇంద్రుడు అపహరించాడు | ఒక మనిషిని యాగపశువుగా తీసుకురావడం |
అంబరీషుడు గుర్రాన్ని వెతికి కనుగొనలేకపోయాడు. మహర్షులు సూచించినట్లు, యాగానికి బదులుగా ఒక మనిషిని త్యాగం చేస్తే యాగం పూర్తవుతుందని చెప్పారు. అయితే, ఆ వ్యక్తిని న్యాయంగా తీసుకురావాలని సూచించారు. అంబరీషుడు ధర్మబద్ధంగా మార్గాన్ని అన్వేషించాడు.
అంబరీషుడు ఒక పర్వత శిఖరంలో ఉన్న భృగు వంశానికి చెందిన ఋచీక మహర్షిని కలుసుకున్నాడు. అతనికి ముగ్గురు కుమారులు ఉన్నారు. అంబరీషుడు తన యాగానికి అర్పించేందుకు ఒక కుమారుడిని ఇవ్వాలని అభ్యర్థించాడు.
| కుమారుడు | వివరణ |
|---|---|
| పెద్ద కుమారుడు | కుటుంబ పితృధర్మాన్ని కొనసాగించాల్సి ఉండటంతో త్యాగం చేయలేకపోయాడు. |
| చిన్న కుమారుడు | తల్లి అతడిని విడిచిపెట్టలేకపోయింది. |
| మధ్య కుమారుడు (శునశ్శేపుడు) | తండ్రి అనుమతి తీసుకుని, తానే త్యాగానికి సిద్ధమయ్యాడు. |
అంబరీషుడు ఋచీకుడికి లక్ష గోవుల్ని దానం చేసి, శునశ్శేపుని తీసుకెళ్లాడు.
ప్రయాణంలో విశ్రాంతి తీసుకునే సమయంలో శునశ్శేపుడు విశ్వామిత్రుని ఆశ్రమాన్ని చూసి, ఆయనను ఆశ్రయించాడు. తనను రక్షించమని వేడుకున్నాడు.
విశ్వామిత్రుడు తన కుమారులను పరీక్షించి, వారిలో ఎవరో ఒకరు యాగపశువుగా అర్పణ కావాలని కోరాడు. అయితే, వారు ధర్మసూత్రాన్ని ఉల్లంఘించడాన్ని తప్పుబట్టారు.
“నీ కొడుకుని నువ్వు యాగపశువుగా పంపిస్తావా, ఇంకొకడి కొడుకుని రక్షిస్తావా?”
విశ్వామిత్రుడు ఆగ్రహంతో తన కుమారులను శపించి, వెయ్యి సంవత్సరాలు కుక్క మాంసం తింటూ జీవించాలని శపించాడు.
విశ్వామిత్రుడు శునశ్శేపుని రెండు మంత్రాలను ఉపదేశించాడు. యాగంలో అతన్ని యూపస్తంభానికి కట్టినప్పుడు, ఆ మంత్రాలను జపించమని చెప్పాడు. శునశ్శేపుడు మంత్రాలు జపించగా, ఇంద్రుడు ప్రత్యక్షమై, యాగానికి ప్రీతి చెందాడు. శునశ్శేపుడు బలి ఇవ్వకుండా యాగం పూర్తయింది.
ఈ మంత్రాలను శునశ్శేపుడు జపించగా, ఇంద్రుడు ప్రత్యక్షమయ్యి యాగానికి ఫలితం అందజేశాడు. అంబరీషుడి యాగం విజయవంతమైంది.
విశ్వామిత్రుడు తపస్సు కొనసాగిస్తుండగా, పుష్కరక్షేత్రంలో మేనకను చూశాడు. ఆమె అందచందాలు చూసి, ఆమెతో సంసార జీవితం గడిపాడు. పదేళ్లు గడిచాక, తాను తపస్సు నుండి మళ్లిపోయిన విషయాన్ని గ్రహించి, మేనకను అనునయించి పంపించి, ఉత్తర దిక్కున మరింత కఠిన తపస్సు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
| సంఘటన | సమయ వ్యవధి |
| మేనకను చూడటం | తపస్సు మధ్యలో |
| మేనకతో గడిపిన సమయం | 10 సంవత్సరాలు |
| మేనకను పంపించడం | విశ్వామిత్రుడు తపస్సును కొనసాగించాలనుకున్నప్పుడు |
ఈ అనుభవాల తర్వాత, విశ్వామిత్రుడు మరింత కఠినతరమైన తపస్సులో నిమగ్నమయ్యాడు. అతని తపస్సు మరింత పరిపక్వత సాధించి, చివరికి బ్రహ్మర్షిగా అభిషిక్తుడయ్యాడు.
| దశ | ఫలితం |
| మొదటి దశ | తపస్సులో నిబద్ధత పెంపుదల |
| రెండో దశ | శునశ్శేపుని రక్షణ, కుమారుల శాపం |
| మూడో దశ | మేనక వల్ల తపస్సుకు ఆటంకం |
| చివరి దశ | బ్రహ్మర్షిగా అభిషిక్తత |
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 8 ప్రతిరోజూ ఉదయం లేచి, మనం ఎన్నో కలలతో, ఆశలతో రోజును ప్రారంభిస్తాం.…
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 7 ఈ రోజుల్లో చాలా మంది ఉదయం లేవగానే ఒక రకమైన అలసటతో…
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 6 ఈ రోజుల్లో చాలామందిని వేధిస్తున్న ప్రధాన సమస్య – "అసలు నేనెవరిని?…
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 4 & 5 ఈ రోజుల్లో చాలా మందిని పట్టి పీడిస్తున్న ఒకే…
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 3 మనలో చాలామంది రాత్రి పడుకునే ముందు ఒకే ఆలోచనతో సతమతమవుతుంటారు. "ఈరోజు…
Bhagavad Gita Chapter 10 Verse 2 మనలో చాలా మంది జీవితం... బయట ప్రపంచంతో యుద్ధం చేయడం కంటే,…