Ramayanam Story in Telugu – రామాయణం 37

జాబాలి వాదన మరియు శ్రీరాముని సమాధానం

Ramayanam Story in Telugu- “రామా! మీ మాటలు వింటుంటే చాలా విచిత్రంగా ఉన్నాయి. మీరు ఇలా జన్మిస్తారని మీ తండ్రి దశరథుడికి తెలుసా? ఆయన కేవలం కోరికతో తన వీర్యాన్ని మీ తల్లి కౌసల్య గర్భంలో ప్రవేశపెట్టాడు. కౌసల్య కూడా అదే విధంగా స్వీకరించి, ప్రకృతి సహజంగా మీరు జన్మించారు. ఇందులో తల్లి ఎవరు? తండ్రి ఎవరు? మీరు పెంచుకున్న ఈ భక్తి కేవలం భ్రమ.

పుట్టిన ప్రతి ప్రాణి తనంతట తానే అంతమవుతుంది. ఈ బంధాలు, అనుబంధాలు ఏమీ శాశ్వతం కాదు. చనిపోయిన వారి గురించి దుఃఖిస్తే వారు తిరిగి వస్తారా? గతించిన వారి మాటలకు గౌరవం ఏమిటి? వారితో పాటే అన్నీ గతించిపోతాయి. మీరు ఇంకా సత్యం, ధర్మం అని మాట్లాడుతున్నారేమిటి?

రామా! అసలు ఇవన్నీ ఎందుకు వచ్చాయో తెలుసా? కొందరు తమ స్వార్థం కోసం, ధనవంతుల నుండి దానాలు, ధర్మాలు పొందడానికి ఇలాంటి ధర్మశాస్త్రాలు రాశారు. నిజానికి పితృ కార్యాలు, తద్దినాలు వంటివి లేవు. అవన్నీ కేవలం మోసం. పక్క ఊరిలో ఉన్నవాడికి ఇక్కడ అన్నం పెడితే వాడి ఆకలి తీరుతుందా? చనిపోయి ఎక్కడో ఉన్న మీ తండ్రికి ఇక్కడ తద్దినం పెడితే ఆయన ఆకలి తీరుతుందా? ఇవన్నీ ఎవరు చెప్పారు? హాయిగా ఉన్నదాన్ని అనుభవించండి” అని జాబాలి తన నాస్తిక వాదనను వినిపించాడు.

రామాయణ విశ్లేషణలు కోసం భక్తి వాహిని వెబ్‌సైట్ చూడండి:
👉 https://bakthivahini.com/category/శ్రీరామ/రామాయణం/

జాబాలి మాటలు విన్న శ్రీరాముడు కోపంతో కళ్లు ఎర్రబడ్డాయి.

ఆయన బదులిస్తూ

“ఓ జాబాలి! మీ మాటలు నిజమైతే, ఈ లోకంలో ఏ ప్రాణికీ ఒక నిర్దిష్టమైన ప్రవర్తన ఉండదు. ఎవరికి తోచిన విధంగా వారు ప్రవర్తించవచ్చు. పెద్దలు ఒక వ్యక్తి యొక్క ప్రవర్తనను బట్టే అతడు ఎలాంటి వాడో నిర్ణయిస్తారు. ఆ ప్రవర్తన వేదాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి.

వేదాలు అపౌరుషేయమైనవి, అంటే మానవులచే రచింపబడనివి. వేదాలు ఏమి చెబుతున్నాయో దానిని అనుసరించాలి. మనం కళ్ళతో చూసేది, బుద్ధికి తోచినదంతా సత్యం కాదు. మన సంప్రదాయంలో వేదమే పరమ సత్యం.

ఈ లోకంలో యజ్ఞయాగాది క్రతువులు చేసిన మహానుభావులు నూరు క్రతువులు చేస్తే ఇంద్ర పదవిని పొందారు. పుణ్యాలు చేసినవారు ఉన్నత లోకాలను చేరుకున్నారు. పాపాలు చేసినవారు నీచ జన్మలను పొందారు.

ఇక్కడ తద్దినం పెడితే, సూక్ష్మ శరీరంతో పితృ లోకంలో ఉన్న మూడు తరాల వారికి కడుపు నిండుతుందని వేదం చెబుతోంది. నీలాంటి నాస్తికుడికి (వేదాలను ప్రమాణంగా అంగీకరించనివాడు నాస్తికుడు), ప్రవర్తన తెలియని వాడిని…”

ఏ సత్యాన్ని వేదం చెబుతుందో, ఏ సత్యాన్ని ఆశ్రయించి లక్ష్మీదేవి నిత్యం ఉంటుందో, ఏ సత్యాన్ని ఆధారంగా ఈ సమస్త బ్రహ్మాండం నిలబడి ఉందో, అటువంటి సత్యానికి మూలమైన వేదాన్ని తృణీకరించి మాట్లాడుతున్న నీవంటి నాస్తికుడిని దశరథ మహారాజు ఎలా దగ్గరకు తీశారో తలచుకుంటే నాకు జాలి వేస్తోంది” అని తీవ్రంగా అన్నాడు.

శ్రీరాముని మాటలు విన్న జాబాలి భయంతో వణికిపోయాడు.

“రామా! నేను వేదాలను తిరస్కరించిన వాడిని కాదు, నమ్మని వాడిని కాదు. భరతుడు మిమ్మల్ని గురించి చాలా బాధపడుతున్నాడు కదా! ఏదో ఒక వాదన చేస్తే మీరు తిరిగి వస్తారేమో అని అలా మాట్లాడాను” అని తన మాటలను వెనక్కి తీసుకున్నాడు.

వశిష్ఠుని హితబోధ

ఈ వంశంలో ఎల్లప్పుడూ పెద్దవాడే రాజు అవుతాడు. తండ్రి మాట విని నువ్వు అరణ్యాలకు వచ్చానని చెబుతున్నావు. తండ్రి అన్ని కాలాల్లోనూ పూజనీయుడు. తండ్రి ఎంత గొప్పవాడో తల్లి కూడా అంతే గొప్పది. నీ ముగ్గురు తల్లులు నిన్ను తిరిగి రమ్మంటున్నారు. తండ్రి వీర్యాన్ని ప్రసాదిస్తే, తల్లి క్షేత్రాన్నిస్తుంది. పిల్లవాడు పుట్టిన తర్వాత తల్లిదండ్రులిద్దరూ అతన్ని పెంచుతారు. ఈ శరీరంలోకి రాకుండా జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేవాడు గురువు మాత్రమే. నేను నీకు మరియు నీ తండ్రికి కూడా గురువును. నేను చెబుతున్నాను, నువ్వు అరణ్యం నుండి తిరిగి వచ్చి రాజ్యాన్ని స్వీకరిస్తే ధర్మం తప్పిన వాడివి కావు. తిరిగి వచ్చి రాజ్యాన్ని తీసుకో” అని వశిష్ఠుడు హితవు పలికాడు.

అంశం	వివరణ
ఇక్ష్వాకు వంశం యొక్క సంప్రదాయం	ఈ వంశంలో పెద్ద కుమారుడే రాజుగా పట్టాభిషిక్తుడవుతాడు.
తండ్రి యొక్క ప్రాముఖ్యత	తండ్రి ఎల్లప్పుడూ గౌరవించబడాలి. ఆయన మాట శిరసావహించాలి.
తల్లి యొక్క ప్రాముఖ్యత	తల్లి కూడా తండ్రితో సమానమైన గౌరవాన్ని పొందాలి.
తల్లిదండ్రుల బాధ్యత	పిల్లవాడిని పెంచడంలో తల్లిదండ్రులిద్దరి పాత్ర ఉంటుంది.
గురువు యొక్క ప్రాముఖ్యత	గురువు శరీరం రాకముందే జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. వశిష్ఠుడు రామునికి మరియు దశరథునికి గురువు.
తిరిగి రాజ్యానికి రావాలని సూచన	అరణ్యం నుండి తిరిగి వచ్చి రాజ్యాన్ని స్వీకరించడం ధర్మ విరుద్ధం కాదు.

శ్రీరాముని దృఢ నిశ్చయం

రాముడు వశిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు

“మా తండ్రిగారు నాతో ఒక మాట చెప్పారు. ‘రామా! నీ మీద నాకు నమ్మకం ఉంది. నేను కైకేయికి ఇచ్చిన వరం నిజం కావడం నీ చేతుల్లోనే ఉంది’ అని ఆయన అన్నారు. అందుకనే నేను అరణ్యవాసానికి వచ్చాను. మీరు చెప్పినట్లు నేను వెనక్కి రావడం ధర్మంలో ఒక భాగం కావచ్చు. కానీ నేను ఇచ్చిన వరం నిష్ఫలమైందని నా తండ్రిగారు బాధపడటం నాకు ఇష్టం లేదు. తల్లి గర్భంలోకి తండ్రి ప్రవేశపెట్టిన తేజస్సు వలనే కదా శిశువు జన్మించేది. ఆ శిశువు పెరిగాక గురువు జ్ఞానాన్ని బోధిస్తాడు. ఆ శిశువు రావడానికి మూలమైన ఆ తండ్రి మాట చెడిపోకూడదు. అందుకని నేను నా తండ్రి మాటను అతిక్రమించలేను.”

అని రాముడు తన తండ్రి ఆజ్ఞకు కట్టుబడి ఉండాలనే దృఢ నిశ్చయాన్ని వ్యక్తం చేశాడు.

భరతుని నిరసన

భరతుడు సుమంత్రుడిని పిలిచి, “దర్భలు తీసుకొచ్చి ఇక్కడ పరవండి. నేను ముఖం మీద బట్ట వేసుకొని ఏమీ చూడకుండా రాముడికి ఎదురుగా కూర్చుంటాను” అన్నాడు. (పూర్వకాలంలో రాజు తప్పు చేస్తే లేదా ధర్మం తప్పితే, బ్రాహ్మణులు ఇలా ముఖం మీద గుడ్డ వేసుకొని రాజుకు ఎదురుగా కూర్చునేవారు. ఇది రాజు తన తప్పును తెలుసుకోవడానికి చేసే నిరసన). వెంటనే సుమంత్రుడు దర్భలను పరవగా, భరతుడు ముఖం మీద బట్ట వేసుకొని వాటి మీద కూర్చున్నాడు.

రాముడు భరతుని చూసి ఇలా అన్నాడు: “భరతా! నువ్వు నన్ను ఇలా నిర్బంధించవచ్చా? నేను ఏ తప్పు చేశానని నువ్వు ఇలా దర్భలపై కూర్చున్నావు? ఇలా బ్రాహ్మణుడు కూర్చుంటాడు. క్షత్రియుడవైన నువ్వు ఇలా కూర్చోవడం నీ మొదటి తప్పు. నా యందు ఏ తప్పు లేకపోయినా నువ్వు ఇలా కూర్చోవడం నీ రెండవ తప్పు. నువ్వు చేసిన ఈ దోషాల యొక్క పరిహారానికి లేచి ఆచమనం చేసి ఒక ధార్మికుడిని ముట్టుకో.”

భరతుడు వెంటనే లేచి ఆచమనం చేసి రాముడిని ముట్టుకున్నాడు. తరువాత అక్కడున్న పౌరులందరినీ పిలిచి, “రాముడు ఎంత చెప్పినా రానని అంటున్నాడు. నేను కూడా ఇక్కడే రాముడితో అరణ్యాలలో ఉండిపోతాను. లేదా ఆయన బదులుగా అరణ్యవాసం చేస్తాను. నా బదులు రాముడు రాజ్యపాలన చేస్తాడు” అని అన్నాడు.

రాముడు ఈ మాటలు విని నవ్వి, “భరతా! అలా మార్చుకోవడం కుదరదు. నాన్నగారు నిన్ను అరణ్యాలకు వెళ్లమని చెప్పలేదు. పద్నాలుగు సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాక నేను తిరిగి వచ్చి రాజ్యపాలన చేస్తాను. అప్పటివరకు నువ్వే రాజ్యాన్ని పరిపాలించు” అన్నాడు. అక్కడే ఉన్న ఋషులు కూడా భరతుడి దగ్గరికి వచ్చి రాముడు చెప్పినట్టు నువ్వు రాజ్యాన్ని పరిపాలించు అని అన్నారు.

భరతుడు మాత్రం “నాకు ఈ రాజ్యం వద్దు. ఈ రాజ్యాన్ని నువ్వే పరిపాలించు” అంటూ రాముడి పాదాల మీద పడ్డాడు.

రాముడు భరతునితో, “చంద్రుడికి వెన్నెల లేకుండా పోవచ్చు. హిమాలయ పర్వతాల నుంచి జలం రాకుండా ఆగిపోవచ్చు. సముద్రం తన హద్దులు దాటిపోవచ్చు. కానీ నేను నా ప్రతిజ్ఞను మాత్రం ఎప్పటికీ మరువను” అని తన వాగ్దానానికి కట్టుబడి ఉంటానని స్పష్టం చేశాడు.

వశిష్ఠుడు అప్పుడు లేచి, “అయితే రామా! నీదైన రాజ్యాన్ని భరతుడు ఈ పద్నాలుగు సంవత్సరాలు పరిపాలిస్తాడు. నువ్వు తిరిగి వచ్చాక నీకు ఇస్తాడు” అని చెప్పి తాను తీసుకొని వచ్చిన బంగారు పాదుకలను భరతుడికి ఇచ్చాడు. “భరతా! ఈ పాదుకల మీద రాముడిని ఒకసారి ఎక్కి దిగమను. ఇక నుంచి అయోధ్యను ఈ పాదుకలు పరిపాలిస్తాయి” అని అన్నాడు. (వశిష్ఠుడు త్రికాలవేది. రాముడు తిరిగి రాడని ఆయనకు ముందే తెలుసు. అందుకే తనతో పాటుగా బంగారు పాదుకలను తీసుకొచ్చాడు).

భరతుడు ఆ బంగారు పాదుకలకు నమస్కరించి వాటిని రాముడి పాదాల దగ్గర పెట్టాడు. అప్పుడు రాముడు ఒకసారి వాటి మీద ఎక్కి దిగాడు.

భరతుడు సంతోషంగా ఆ పాదుకలను తన శిరస్సు మీద పెట్టుకొని శత్రుఘ్నుడితో కలిసి తిరిగి అయోధ్యకు పయనమయ్యాడు. అయోధ్యకు వెళ్ళాక ఆ పాదుకలను సింహాసనం మీద పెట్టి తాను ఏ పని చేసినా ఆ పాదుకలకు చెప్పి చేసేవాడు. ఆ పాదుకలలో రాముడిని చూసుకుంటూ తన కాలాన్ని గడిపాడు.

తాపసుల విజ్ఞప్తి

“ఇక్కడ దగ్గరలో ఖరుడు అనే రాక్షసుడు ఉన్నాడు. నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి తిరుగుతున్నావని తెలిసి, నీ మీద ఎప్పుడైనా దండయాత్ర చేయడానికి సిద్ధపడుతున్నాడు. ఇప్పటికే వాడు మమ్మల్ని రోజూ కష్టపెడుతున్నాడు. మేము ఇక్కడ ఉండకుండా దూరంగా వేరొక వనానికి వెళ్లిపోతున్నాము. నువ్వు కూడా మాతో వస్తావా?”

అయోధ్య నుండి వచ్చిన వారు మరియు రాముని నిర్ణయం

భరతుడు, శత్రుఘ్నుడు, కౌసల్య, సుమిత్ర మరియు కైకేయి ఇక్కడికి వచ్చారు. వారు ఇక్కడే ఉంటే నాకు బాగా జ్ఞాపకం వస్తుంటారు.

ఇక్కడికి వచ్చిన సైన్యంలోని జంతువులన్నీ మలమూత్రాలను విసర్జించడం వలన ఈ ప్రదేశం పరిశుభ్రతను కోల్పోయింది అని రాముడు తన మనస్సులో అనుకున్నాడు. ఆ తర్వాత సీతాలక్ష్మణులతో కలిసి ఆ తాపసులతో బయలుదేరాడు.

అత్రి మహర్షి ఆశ్రమానికి రాక

కొంత దూరం ప్రయాణించాక వారు అత్రి మహర్షి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.

అత్రి మహర్షి వారికి స్వాగతం చెప్పి, ఇలా అన్నారు:

“నా భార్య పేరు అనసూయ. ఆమె కర్దమ ప్రజాపతి – దేవహుతిల కుమార్తె. ఆమె చాలా వృద్ధురాలు. ఒకసారి దేవతల కోసం పది రాత్రులను కలిపి ఒక రాత్రి చేసింది. దేశంలో పది సంవత్సరాల పాటు కరువు వస్తే ఎండిపోయిన గంగానదిని తన తపఃశక్తితో ప్రవహించేటట్టు చేసింది. ప్రజలందరికీ అన్నం పెట్టింది. ఆమె పదివేల సంవత్సరాలు ఘోరమైన తపస్సు చేసింది. సర్వభూతముల చేత నమస్కరింపబడడానికి యోగ్యురాలు.

రామా! సీతమ్మని ఒకసారి అనసూయ చూస్తుంది, కనుక ఆమె దగ్గరికి ఒకసారి పంపించు.”

అనసూయ సీతమ్మతో సంభాషణ

తన దగ్గరికి వచ్చిన సీతమ్మని తన ఒళ్లో కూర్చోబెట్టుకుని అనసూయ ఇలా అంది:

“సీతా! నువ్వు మహా పతివ్రతవని, భర్తను అనుసరించి అరణ్యానికి వచ్చావని విన్నాను. ఆయన దుర్మార్గుడే కావచ్చు, ధనం లేనివాడు కావచ్చు, హీనుడే కావచ్చు, పతితుడే కావచ్చు, గుణాలు లేనివాడు కావచ్చు, కానీ స్త్రీకి పతియే దైవము అని నేను విశ్వసిస్తున్నాను. నీ అభిప్రాయం కూడా చెప్పు.”

సీతమ్మ బదులిస్తూ ఇలా చెప్పింది:

“నేను పుట్టింట్లో ఉన్నప్పుడు నాకు ఈ మాటే చెప్పారు. పాణిగ్రహణం చేయించేటప్పుడు కూడా ఈ మాటే చెప్పారు. అత్తవారింటికి వచ్చాక, అరణ్యములకు బయలుదేరేముందు కూడా కౌసల్య ఈ మాట చెప్పింది. నా అదృష్టం ఏమిటంటే, అమ్మ, నాన్న, సోదరులు, గురువు ఎలా ప్రేమిస్తారో, నా భర్త నన్ను అలా ప్రేమిస్తాడు. గొప్ప ధర్మము తెలిసినవాడు, జితేంద్రియుడు. ఇటువంటి భర్త లభిస్తే అతనిని ప్రేమించడంలో గొప్పతనం ఏమున్నది?”

సీతమ్మ మాటలకు ఎంతో సంతోషించిన అనసూయ కొన్ని కానుకలు ఇస్తూ ఇలా అంది

“సీతా! నీకు ఎప్పుడూ నలగని కొన్ని బట్టలు ఇస్తున్నాను. ఎప్పుడూ వాడని కొన్ని పువ్వులు ఇస్తున్నాను. ఎప్పుడూ వాసన తగ్గని కొన్ని అంగరాగాలు ఇస్తున్నాను. ఇవి నువ్వు పెట్టుకుంటే నీ భర్త నిన్ను చూడగానే ఆనందాన్ని పొందుతాడు. లక్ష్మీదేవి శ్రీ మహావిష్ణువుని సంతోషపెట్టినట్టు ఇవి ధరించి ఒకసారి రాముడికి కనబడి సంతోషపెట్టు.”

సీతమ్మ ఆ కానుకలు స్వీకరించి వాటిని ధరించింది. తర్వాత అత్రికి, అనసూయకు నమస్కారం చేసి రాముడి దగ్గరికి వెళ్ళింది. రాముడు సీతను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. “సీతా! ఎవ్వరూ పొందని గొప్ప గొప్ప బహుమతులు పొందవు” అని సీతమ్మ వంక చూసి ఆనందంతో నిండిపోయాడు.

అనసూయ సీతమ్మని తన దగ్గర కూర్చోబెట్టుకొని ప్రేమగా ఇలా అడిగింది: “నీ పెళ్లి గురించి వినాలని నాకు చాలా కోరికగా ఉంది. నాకు నీ కళ్యాణం గురించి చెప్పు.”

అందుకు సీతమ్మ తన వివాహ వృత్తాంతాన్ని ఇలా వివరించింది

“జనక మహారాజు భూమిని దున్నుతుంటే, నాగటి చాలుకి తగిలి పైకి వచ్చాను కాబట్టి నన్ను సీత అని పిలిచారు. మా నాన్నగారు నన్ను చాలా కష్టపడి పెంచారు. నాకు యుక్త వయస్సు వచ్చాక శివ ధనుస్సును ఎత్తిన వాడికి నన్ను ఇచ్చి వివాహం చేస్తానని అన్నారు.

అప్పుడు రాముడు శివ ధనుర్భంగం చేశాడు. మా తండ్రి నాకు ఒక వరమాల ఇచ్చి నా చేయిని రాముడి చేతిలో పెట్టి నీళ్ళు పోద్దామని జలకలశము తీసుకొచ్చి చేయి పెట్టబోయాడు. కానీ రాముడు ‘నేను క్షత్రియుడిని కనుక శివధనుస్సును విరిచాను. మీ కుమార్తెను భార్యగా స్వీకరించాలంటే మీరు కన్యను ఇచ్చినంత మాత్రాన స్వీకరించను. ఈ కన్య నాకు భార్యగా ఉండడానికి తగినదో కాదో నా తండ్రిగారు నిర్ణయించాలి. ఆయన అంగీకరిస్తేనే స్వీకరిస్తాను’ అన్నాడు.

మా నాన్నగారు వెంటనే దూతల ద్వారా దశరథ మహారాజుకు కబురు చేశారు. దశరథ మహారాజు మా వంశ వృత్తాంతాన్ని విన్నాక వివాహానికి సంతోషంగా ఒప్పుకున్నారు. అప్పుడు నేను రాముడికి అర్థాంగిని అయ్యాను.”

ఈ మాటలు విన్న అనసూయ ఎంతో సంతోషించింది.

సీతమ్మ వివాహ వృత్తాంతం	వివరణ
జననం	జనక మహారాజు నాగటి చాలులో దొరికినందున సీత అని పేరు పెట్టారు.
స్వయంవరం ప్రకటన	శివ ధనుస్సును ఎత్తిన వారికి సీతను ఇచ్చి వివాహం చేస్తానని జనకుడు ప్రకటించాడు.
రాముని ధనుర్భంగం	రాముడు శివ ధనుస్సును విరిచి సీతను వివాహం చేసుకున్నాడు.
రాముని షరతు	తన తండ్రి అనుమతిస్తేనే సీతను భార్యగా స్వీకరిస్తానని రాముడు జనకుడికి చెప్పాడు.
దశరథుని అంగీకారం	జనకుడి ఆహ్వానం మేరకు దశరథుడు వచ్చి రామునితో సీత వివాహాన్ని అంగీకరించాడు.

మేము ఆశ్రమం నిర్మించుకుంటాము, ఎటు వెళ్లమంటారు అని వారు అత్రి మహర్షిని అడిగితే ఆయన, “ఇక్కడ రాక్షసులు, క్రూరమృగాలు తిరుగుతూ ఉంటాయి. ఋషులు పళ్ళు తెచ్చుకునే దారి ఒకటి ఉంది. ఆ దారిలో మీరు చాలా జాగ్రత్తగా వెళ్లండి” అని ఆ దారిని చూపించారు.

అప్పుడు సీతారామలక్ష్మణులు అత్రి మహర్షి దగ్గర, అనసూయ దగ్గర ఆశీర్వాదం తీసుకొని ఆ దారిలో తమ ప్రయాణాన్ని సాగించారు.

ఇలాంటి మరిన్ని రామాయణ విశ్లేషణలు కోసం భక్తి వాహిని వెబ్‌సైట్ చూడండి
👉 https://bakthivahini.com/category/శ్రీరామ/రామాయణం/