bakthivahini
తిరుప్పావై 30 పాశురాలు Lyrics in Telugu
మన జీవితంలో చాలాసార్లు మనం శారీరకంగా కళ్ళు తెరిచే ఉంటాం, కానీ మనసు మాత్రం ఇంకా గాఢ నిద్రలోనే ఉంటుంది. లక్ష్యాలు తెలుసు… కానీ అడుగు ముందుకు పడదు. సరైన మార్గం కనిపిస్తుంది… కానీ “ఇంకాస్త తరువాత చూద్దాంలే” అని వాయిదా వేస్తాం.
సరిగ్గా ఇలాంటి వారి కోసమే, అంటే… మాటల్లో చురుకుదనం ఉండి, చేతల్లో బద్ధకం ఉన్న వారి కోసం గోదాదేవి (ఆండాళ్ తల్లి) తిరుప్పావై 15వ పాశురంలో ఒక అద్భుతమైన సంభాషణను రికార్డు చేశారు. ఇది కేవలం నిద్రలేపుట కాదు, మన అహంకారాన్ని, వాయిదా వేసే పద్ధతిని ప్రశ్నించే ఒక “రియాలిటీ చెక్”.
ఎల్లే! ఇళంకిళియే ఇన్నమ్ ఉఱంగుదియో
శిల్లెన్రు అళైయేన్మిన్ నంగైమీర్ పోదరుగిన్ఱేన్
వల్లీ ఉన్ కట్టురైగళ్ పండే ఉన్ వాయఱిదుమ్
వల్లీర్గళ్ నీంగళే నానే తాన్ ఆయిడుగ
ఒల్లై నీ పోదాయ్ ఉనక్కు ఎన్న వేరు ఉడైయై
ఎల్లారుమ్ పోందారో? పోందార్ పోందు ఎణ్ణిక్కొళ్
వల్లానై కొన్రానై మాత్తారై మాత్తు అళిక్క
వల్లానై, మాయానై ప్పాడు ఏలోరెంబావాయ్
తాత్పర్యము
ఈ పాశురంలో జరుగుతున్న చర్చను ఒక చిన్న నాటకంలా ఊహించుకుంటే బాగా అర్థమవుతుంది.
బయట గోపికలు: “ఏమే! చిలకలాగా తీయగా మాట్లాడే దానా (ఇళంకిళియే)! ఇంకా నిద్రపోతున్నావా?” లోపలి గోపిక: “అబ్బా! అలా కఠినంగా అరవకండి (శిల్లెన్ఱు అళైయేన్ మిన్). ఇదిగో వస్తున్నాను కదా!” బయట గోపికలు: “మాకు తెలుసులే నీ సంగతి! నీ మాటల గారడీ (కట్టురైగళ్) గురించి మాకు పాత పరిచయమే. నువ్వు మాటల్లో దిట్టవి, చేతల్లో కాదు.” లోపలి గోపిక: “సరేలే.. మీరే గట్టివారు (వల్లీర్గళ్). నేనే పొరపాటు చేశాను అనుకోండి. (నానే దాన్ ఆయిడుగ – వాదనను ఆపేసి ఓటమి ఒప్పుకోవడం).” బయట గోపికలు: “సరే, ఆ గొడవ వదిలేసి త్వరగా రా. నీకు మాకంటే వేరే పనేముంది?” లోపలి గోపిక: “అసలు అందరూ వచ్చారా? (ఎల్లారుమ్ పోన్దారో?)” బయట గోపికలు: “అందరూ వచ్చారు. కావాలంటే బయటకు వచ్చి నువ్వే లెక్కపెట్టుకో (ఎణ్ణిక్కొళ్). ఆ బలమైన ఏనుగును (కువలయాపీడాన్ని) చంపి, శత్రువుల గర్వాన్ని అణిచిన ఆ మాయావి శ్రీకృష్ణుని కీర్తిని పాడటానికి రా!”
ఈ పాశురంలో దాగిన మానవ స్వభావం
గోదాదేవి ఈ పాశురంలో మన మనస్తత్వాన్ని అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. మనం సాధారణంగా బాధ్యత నుండి తప్పించుకోవడానికి ఎలాంటి సాకులు చెబుతామో చూడండి:
| మన ప్రవర్తన (Excuse) | గోదాదేవి సమాధానం (Solution) |
| వాయిదా వేయడం: “వస్తున్నాను కదా, ఎందుకు అరుస్తారు?” | నిజాయితీ: మాటలతో కాలం గడపకు, పని మొదలుపెట్టు. |
| అహంకారం: “నేను ఎందుకు తగ్గాలి? మీదే తప్పు.” | వినయం: “నానే దాన్ ఆయిడుగ” (నాదే తప్పు). బంధం నిలబడాలంటే ఒక మెట్టు దిగడంలో తప్పు లేదు. |
| అనుమానం: “అందరూ వచ్చారా? వాళ్ళు రాలేదేమో?” | నమ్మకం: అందరూ వచ్చారు. నీ కోసం లోకం ఆగదు, నువ్వే లోకంతో కలవాలి. |
ఈ పాశురం మనకు నేర్పే 3 పాఠాలు
- ఓటమిని అంగీకరించడం గెలుపు: లోపలి గోపిక “మీరే గెలిచారు, నాదే తప్పు” అని అంది. ఇది పిరికితనం కాదు. గొడవను పెంచకుండా, బంధాన్ని (Satsang) కాపాడుకోవడానికి “అహంకారాన్ని చంపుకోవడం”. ఆధ్యాత్మికతలో ఇదే మొదటి మెట్టు.
- సత్సంగం (Right Company): “ఉనక్కెన్న వేరుడైమై” – అంటే “మాకంటే నీకు వేరే ఎవరున్నారు?” అని అర్థం. మంచి స్నేహితులు, మన తప్పును సరిదిద్దే శ్రేయోభిలాషులు ఉన్నప్పుడు వారిని వదులుకోకూడదు.
- కృష్ణస్మరణ – భయాన్ని పోగొట్టే మందు: పాశురం చివరలో కృష్ణుడిని “వల్లానై” (శక్తిమంతుడు) అని వర్ణించారు. ఏనుగులాంటి అహంకారాన్ని, శత్రువుల్లాంటి మన దుర్గుణాలను నాశనం చేయగలిగే శక్తి ఒక్క కృష్ణ నామానికే ఉంది.
నేటి జీవితానికి అన్వయం
- ఆఫీసులో/పనిలో: మీ తప్పును ఎవరైనా ఎత్తిచూపితే, వారితో గొడవ పడకుండా “సరే, నేను సరిదిద్దుకుంటాను” అని చెప్పి చూడండి. అక్కడ గొడవ ఆగిపోతుంది, మీ మీద గౌరవం పెరుగుతుంది.
- చదువులో: “సిలబస్ అంతా అయిపోయాక చదువుతాను, అందరూ వచ్చాక వెళ్తాను” అని వాయిదా వేయకండి. మీరు మొదలుపెడితే, మిగతావి అవే జరుగుతాయి.
- సంబంధాల్లో: మాటల చాతుర్యం (Smart Answers) కన్నా, నిజాయితీగా ఉండటం (Sincerity) ముఖ్యం.
ముగింపు
బయట గోపికలు పిలుస్తున్నారు… అంటే అవకాశాలు తలుపు తడుతున్నాయి. “ఇంకా నిద్రపోతున్నావా?” అని ఆండాళ్ తల్లి అడుగుతోంది.
ఈ రోజు నుంచి “మాటల మనిషి”గా కాకుండా “చేతల మనిషి”గా మారుదాం. ఆలస్యాన్ని వదిలి, అహంకారాన్ని పక్కన పెట్టి, అందరితో కలిసి విజయం వైపు నడుద్దాం.
జై శ్రీమన్నారాయణ!
