Karthika Puranam Telugu – కార్తీక పురాణం | 28వ రోజు పారాయణ

Karthika Puranam Telugu

శ్రీకృష్ణుడు సత్యభామతో చెబుతున్నాడు

నారద మహర్షి చెప్పిన విషయాలకు ఆశ్చర్యపడిన పృథువు ఆ ఋషిని పూజించి, సెలవు తీసుకున్నాడు. ఈ కారణం చేతనే ఈ మూడు వ్రతాలు కూడా నాకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైనవి. మాఘ, కార్తీక వ్రతాల వలెనే, తిథులలో ఏకాదశి , క్షేత్రాలలో ద్వారక – నాకు ఎంతో ప్రియమైనవి సుమా! ఎవరైతే వీటిని విధివిధానంగా ఆచరిస్తారో, వాళ్లు నాకు యజ్ఞాది క్రతు కర్మకాండలు చేసిన వారి కంటే కూడా ఎంతో చేరువగా, సన్నిహితులవుతున్నారు. అటువంటి వారు నా కరుణాపూర్ణులై, పాపభీతి లేనివారుగా ఉంటారు.”

పాప-పుణ్యములు ఏర్పడు విధానము గురించి సత్యభామ ప్రశ్న

శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని ఆశ్చర్యపోయిన సత్యభామ ఇలా అడిగింది: “స్వామీ! ధర్మదత్తుడు ధారబోసిన పుణ్యం వల్ల ‘కలహ’కు కైవల్యం లభించింది. కేవలం కార్తీక స్నానపుణ్యం వలన రాజద్రోహం వంటి మహా పాపాలు సైతం పటాపంచలవుతున్నాయి. స్వయంగా చేసుకున్నవి కానీ, ఇతరులు దత్తం చేసినవి కానీ (పాప-పుణ్యాలు) సరే! అసలు మానవజాతికి పాప-పుణ్యాలు ఏర్పడే విధానం ఏమిటో వివరించండి” అని కోరింది.

గోవిందుడు ఈ విధంగా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు

దేశ గ్రామకులానిస్యు ర్భోగ భాంజికృతాదిషు
కలౌతు కేవలం కర్తా ఫలభక్పుణ్య పాపయోః

తాత్పర్యం: “ప్రియా! కృతయుగంలో చేసిన పాప-పుణ్యాలు గ్రామానికి చెందేవి, ద్వాపరయుగంలో చేసినవి వారి వారి వంశాలకు. కానీ, కలియుగంలో చేయబడిన కర్మఫలం మాత్రం కేవలం ఆ కర్త ఒక్కడికే సిద్ధిస్తుంది.”

పాప-పుణ్యాలు సంసర్గం (సాంగత్యం) లేకుండా కూడా ఏర్పడే విధానాన్ని గురించి చెబుతున్నాను, విను:

ఫలాపేక్ష కలిగిన మానవుడు ఒకే పాత్రలో భుజించడం వలన, ఒక స్త్రీతో రమించడం వలన కలిగే పాప-పుణ్యాలను తప్పనిసరిగా, సంపూర్తిగా అనుభవిస్తాడు.
వేలాది బోధనల వలన, యజ్ఞం చేయడం వలన, పంక్తి భోజనం చేయడం వలన కలిగే పాప-పుణ్యాలలో నాలుగవ వంతును మాత్రమే పొందుతున్నాడు.
ఇతరులు చేసే పాప-పుణ్యాలను చూడటం వలన, తలంచుకోవడం వలన అందులోని వందవ భాగాన్ని తాను పొందుతున్నాడు.

సందర్భం	సంక్రమించే పుణ్య/పాప భాగం
ఒకే పాత్రలో భుజించడం / ఒకే స్త్రీతో రమించడం	సంపూర్తిగా
బోధనలు / యజ్ఞం / పంక్తి భోజనం	నాలుగవ వంతు
ఇతరుల పాప-పుణ్యాలు చూడటం/తలంచుకోవడం	వందవ భాగం

పాప-పుణ్యాలు నష్టపోయే/పంచుకునే విధానాలు

ఇతరులను దూషించేవాడూ, తృణీకరించేవాడూ, చెడుగా మాట్లాడేవాడూ, పితూరీలు చేసేవాడూ – వీరు ఇతరుల పాపాలను తాను పుచ్చుకుని, పుణ్యాన్ని జారవిడుచుకుంటారు.
తన భార్య, కొడుకు, శిష్యుని చేత కాకుండా ఇతరుల చేత సేవలు చేయించుకున్నట్లయితే , తప్పనిసరిగా వారికి తగినంత ద్రవ్యమును ఇవ్వాలి. అలా ఇవ్వని వాడు తన పుణ్యంలో సేవానురూపమైన పుణ్యాన్ని ఆ ఇతరులకు జారవిడుచుకున్నవాడవుతున్నాడు.
పంక్తి భోజనాలలో, భోక్తలలో ఏదైనా లోపం జరిగితే, ఆ లోపం ఎవరికి జరిగిందో వారు యజమానుల పుణ్యంలో ఆరవ భాగాన్ని హరించినవారు అవుతున్నారు.
స్నాన, సంధ్యాదులు ఆచరిస్తూ ఇతరులను తాకినా, ఇతరులతో పలికినా – వారు తమ పుణ్యంలో ఆరవ వంతును ఆ ఇతరులకు కోల్పోతారు.
ఎవరి నుండి అయినా యాచన చేసి తెచ్చిన ధనంతో ఆచరించిన సత్కర్మ వలన కలిగే పుణ్యం ధనమిచ్చిన వానికే చెందుతుంది. కర్తకు కర్మఫలం తప్ప మరేమీ మిగలదు.
దొంగిలించి తెచ్చిన పరద్రవ్యంతో చేసే పుణ్య కర్మ వలన పుణ్యం ఆ ధనం యొక్క యజమానికే చెందుతుంది , ఈ కర్మఠునికి దక్కదు.
ఋణశేషం ఉండగా మరణించిన వారి పుణ్యంలో శేష ఋణానికి తగినంత పుణ్యం ఋణదాతకు చెందుతుంది.

ఉమ్మడి కర్మఫలంలో వాటాలు

పాపంగాని, పుణ్యంగాని…

ఫలానా పని చేయాలనే సంకల్పం కలిగినవాడూ,
ఆ పని చేయడంలో తోడుపడేవాడు,
దానికి తగినంత సాధన, సంపత్తిని సమకూర్చినవాడు,
ప్రోత్సహించేవాడు

…వీరందరూ తలా ఒక ఆరవ వంతు ఫలాన్నీ పొందుతారు.

అలాగే, ఈ కింద పేర్కొన్న సంబంధాలలో కూడా ఆరవ భాగం చేరుతుంది

ప్రజల పాప-పుణ్యాలలో రాజుకు
శిష్యుని వాటిలో గురువుకు
కుమారుని నుండి తండ్రికి
భార్య నుండి భర్తకు

భార్య పుణ్యం: ఏ స్త్రీ అయితే పతిభక్తి కలదై, నిత్యం తన భర్తను సంతోషపెడుతుందో , ఆ స్త్రీ తన భర్త చేసిన పుణ్యంలో సగభాగానికి అధికారిణి అవుతుంది.

ఇతరులచే చేయించిన పుణ్యం: తన సేవకుడు, కొడుకు కాకుండా ఇతరుని చేత ఆచరింపజేసిన పుణ్యాలలో తనకు ఆరవ వంతు మాత్రమే లభిస్తుంది.

ఈ విధంగా ఇతరులెవరూ మనకు దానం చేయకపోయినా , మనకు ఏ నిమిత్తమూ లేకపోయినా , వివిధ జనసాంగత్యాల వలన – పాప-పుణ్యాలు మానవులకు కలగక తప్పడం లేదు. అందువల్లనే సజ్జన సాంగత్యం చాలా ప్రధానమని గుర్తించాలి. దీనికి ఉదాహరణగా ఒక కథ చెబుతాను విను.

ధనేశ్వరుడి కథ – సత్సాంగత్య మహిమ

చాలా కాలం పూర్వం, అవంతీపురంలో ధనేశ్వరుడు అనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. సహజంగానే ధనవంతుడైనా, అతగాడు కులాచార భ్రష్ఠుడై, పాపాసక్తుడై తిరిగేవాడు.

అసత్యమాట్లాడటం , దొంగతనం (చౌర్యం) , వేశ్యాగమనం , మద్యం సేవించడం (మధుపానం) వంటి దుష్కర్మలలో చురుకుగా పాల్గొనడమే కాక షడ్రసాలు, కంబళ్ళు, చర్మాలు మొదలైన వాటి వర్తకాలు కూడా చేసేవాడు.

కార్తీక మాసంలో మహిష్మతీ నగరంలో ధనేశ్వరుడు

వర్తకం కోసం దేశాలు తిరగడం అతనికి అలవాటు. ఒకసారి మహిష్మతీ నగరం చేరుకున్నాడు. ఆ నగర ప్రాకారం చుట్టూ నర్మదానది ప్రవహిస్తూ ఉండేది. ధనేశ్వరుడు అక్కడ వర్తకం చేసుకుంటూ ఉండగానే కార్తీకమాసం మొదలైంది. దానితో ఆ ఊరు అతి పెద్ద యాత్రాస్థలిగా మారింది. జనాల రద్దీ వలన వ్యాపారం బాగా జరుగుతుందని ధనేశ్వరుడు నెలంతా అక్కడే ఉండిపోయాడు.

వర్తక లక్ష్యంతో ప్రతిరోజూ నర్మదా తీరంలో తిరుగుతూ , అక్కడ స్నానం, జపం, దేవతార్చనా విధులు నిర్వహిస్తున్న వారిని చూశాడు. నృత్యం, గానం, మంగళ వాద్యాలతో హరికీర్తనలు, కథలు ఆలాపించేవారు , విష్ణు ముద్రలు ధరించినవారు , తులసి మాలలతో అలరారుతున్నవారు అయిన భక్తులను చూశాడు.

సజ్జన సాంగత్య మహిమ

చూడటమే కాదు, నెల పొడవునా అక్కడే మసలడం వలన వారితో పరిచయం కలిగింది. వారితో సంభాషించేవాడు. ఎందరో పుణ్యపురుషులను స్వయంగా తాకాడు (స్పృశించాడు). ఆ సజ్జన సాంగత్యం వలన తుదకు అప్పుడప్పుడు విష్ణు నామోచ్ఛరణం కూడా చేసేవాడు.

నెల రోజులూ ఇట్టే గడిచిపోయాయి. ధనేశ్వరుడు కార్తీకోద్యాపనా విధిని , విష్ణు జాగరాన్ని కూడా దర్శించాడు. పౌర్ణమి నాడు గో, బ్రాహ్మణ పూజలు చేసి , దక్షిణ భోజనాదులను సమర్పించే వ్రతస్థులను చూశాడు. ఆ తర్వాత సాయంకాలం శివ ప్రీత్యర్థం చేయబడే దీపోత్సవాలను తిలకించాడు.

శివ-విష్ణువుల అభేదం

“సత్యభామా! నాకు అత్యంత ప్రీతికరమైన కార్తీకమాసంలో శివారాధన దేనికి! అని ఆశ్చర్యపడకు సుమా! “

మమరుద్రస్యయః కశ్చి దంతరం వరికల్పయేత్ తస్య
పుణ్య క్రియాస్సర్వానిష్ఫ లాస్స్యుర్న సంశయః

తాత్పర్యం: “ఎవరైతే నన్ను (విష్ణువును), శివుణ్ణి భేదభావంతో చూస్తారో , వారి యొక్క సమస్తమైన పుణ్య కర్మలు కూడా వృధా అయిపోతాయి, ఇందులో సందేహం లేదు.”

అదీగాక, ఆ శివుడు కార్తీక పౌర్ణమినాడే త్రిపుర సంహారం చేశాడు. అందువల్ల కూడా ఆయనను ఆ రోజున ఆరాధిస్తారు.

ధనేశ్వరుడి దేహత్యాగం

ధనేశ్వరుడు ఈ పూజా మహోత్సవాలనన్నింటినీ ఎంతో ఆశ్చర్యంతోనూ, వాంఛతోనూ చూస్తూ అక్కడే తిరుగుతున్నాడు. కానీ, ఆ సమయంలోనే కాలవశాన ఒక కృష్ణసర్పం అతనిని కాటు వేయడం జరిగింది. తక్షణమే స్పృహ కోల్పోయిన అతగాడికి , అక్కడి భక్తులు తులసి తీర్థాన్ని సేవింపజేశారు. ఆ అనంతరం క్షణంలోనే ధనేశ్వరుడు దేహ త్యాగం చేశాడు.

మరుక్షణమే యమదూతలు వచ్చి అతని జీవుని పాశబద్ధుడిని చేసి, కొరడాలతో మోదుతూ యముని వద్దకు తీసుకువెళ్లారు.

యమలోకంలో విచారణ – నారదుని రాక

యముడు అతని పాప-పుణ్యాల గురించి విచారణ మొదలుపెట్టగా , చిత్రగుప్తుడు – “హే ధర్మరాజా! వీడు ఆ గర్భ పాపాత్ముడే కానీ, అణువంతయినా పుణ్యం చేసినవాడు కాడు” అని చెప్పాడు.

ఆ మాట మీద దండధరుడు (యముడు) తన దూతల చేత ధనేశ్వరుడి తలను చితుగగొట్టించి, కుంభీపాక నరకంలో వేయించాడు.

కానీ, ధనేశ్వరుడు ఆ నరకంలో పడగానే , అక్కడి అగ్నులు చప్పగా చల్లారిపోయాయి. ఆశ్చర్యపడిన దూతలు ఈ విషయాన్ని కాలునికి (యమునికి) విన్నవించారు.

అంతకంటే అబ్బురపడిన నరకాధీశుడు వెంటనే ధనేశ్వరుని తన కొలువుకు పిలిపించి పునర్విచారణను తలపెట్టుతూ ఉండగా , అక్కడికి దేవఋషి అయిన నారదుడు వచ్చాడు.

నారదుని ఉపదేశం

నారదుడు యమధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు: “ఓ యమధర్మరాజా! ఈ ధనేశ్వరుడు తన చివరి రోజులలో నరక నివారకాలైన పుణ్యాలను ఆచరించాడు. గనుక, ఇతనిని నీ నరకం ఏమీ చేయలేదు.

ఎవరైతే పుణ్యపురుష దర్శన, స్పర్శన, భాషణలకు పాత్రులో , వారు ఆ సజ్జనుల యొక్క పుణ్యంలో ఆరవ భాగాన్ని పొందుతూ ఉన్నారు.
అటువంటిది ధనేశ్వరుడు ఒక నెల పాటు కార్తీక వ్రతస్థులైన ఎందరెందరో పుణ్యాత్ములతో సాంగత్యం చేసి , విశేష పుణ్య భాగాలను పొంది ఉన్నాడు.
కార్తీక వ్రతస్థుల సహజీవనం వలన ఇతను కూడా సంపూర్ణ కార్తీక వ్రతఫలాన్ని ఆర్జించుకున్నాడు.
అదీగాక, అవసానవేళ హరిభక్తుల చేత తులసి తీర్థమును పొందాడు.
కర్ణపుటాలలో హరి నామ స్మరణం జరుపబడింది.
పుణ్య నర్మదా తీర్థాలతో వీని దేహం సుస్నాతమయ్యింది.
అందరూ హరిప్రియుల ఆదరణకు పాత్రుడయిన ఈ విప్రుడు నరకానుభవానికి అతీతుడేనని తెలుసుకో.