Ramayanam Story in Telugu – రామాయణం 74

Ramayanam Story in Telugu- సీతమ్మ స్నానం చేసి అలంకరించుకున్నాక, పరదాలు కట్టిన పల్లకిలో ఆమెను రాముడి వద్దకు తీసుకువచ్చారు. అప్పుడు రాముడి ముఖంలో సంతోషం, దైన్యం, కోపం ఒకేసారి కనిపించాయి. “మీరు ఆమెను పల్లకిలో ఎందుకు తీసుకొస్తున్నారు? దిగి నడిచి రమ్మనండి” అన్నాడు రాముడు.

రామాయణం విభాగం – భక్తివాహిని

సీతమ్మ నడిచి వస్తుండగా, ఆమెను చూడాలనే ఆతృతతో వానరులు ఒకరినొకరు తోసుకున్నారు . ఇది గమనించిన సుగ్రీవుడు కొందరు వానరులను ఆజ్ఞాపించి వారిని వెనక్కి తొయ్యమన్నాడు.

అప్పుడు రాముడు, “ఈ సీత కోసం వాళ్లు తమ ప్రాణాలని పణంగా పెట్టి యుద్ధం చేశారు. ఆమె నడిచి వస్తుంటే వాళ్ళని కొట్టి దూరం చేయవద్దు. వాళ్ళందరూ సీతను చూడవలసిందే. ప్రియ బంధువులు వియోగం పొందినప్పుడు, రాజ్యంలో క్షోభం ఏర్పడినప్పుడు, యజ్ఞం జరుగుతున్నప్పుడు, యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు అంతఃపుర కాంతలు బయటకి రావచ్చు. ఇప్పుడు నేను యుద్ధభూమిలో ఉన్నాను కాబట్టి భర్త దర్శనానికి సీత అలా రావచ్చు. నా పక్కన ఉండగా సీతను చూడటంలో దోషం లేదు” అన్నాడు.

హనుమంతుడు, “రామా! ఎవరి కోసం మనం ఇంత కష్టపడి యుద్ధం చేశామో ఆ సీతమ్మ మీ దగ్గరికి వచ్చింది” అని విన్నవించాడు.

సీతమ్మ రాముడి దగ్గరికి వచ్చి, తన భర్త తన పట్ల సంతోషంగా లేకపోవడం చూసి ఏడుస్తూ, ఆ ముసుగులో నుంచి “ఆర్యపుత్రా!” అని నిలబడిపోయింది.

రాముడు సీతమ్మతో, “శత్రువును జయించాను. నిన్ను తిరిగి పొందాను. ఏ దైవం యొక్క అనుగ్రహం లేకపోవడం చేత, ఏ దైవం యొక్క శాసనం చేత నువ్వు అపహరింపబడ్డావో, దానిని నా పురుష ప్రయత్నం చేత దిద్దుకున్నాను. రావణుడిని సంహరించి నిన్ను తెచ్చుకున్నాను. అపారమైన పౌరుషం, పరాక్రమం ఉన్నవాడికి ఏదైనా అపవాదు వస్తే, వాడు తన ప్రయత్నంతో ఆ అపవాదుని తుడిచిపెట్టుకోకపోతే, వాడు చేతకానివాడని లోకం అంటుంది. అందుకని, నా ప్రయత్నంతో వచ్చిన అపవాదుని తుడిచిపెట్టడానికి, ‘రాముడి భార్యను రావణుడు అపహరిస్తే, రాముడు ఏమీ చేయలేడు’ అని అనకుండా ఉండటం కోసం రావణుడిని సంహరించాను. నూరు యోజనాల సముద్రాన్ని దాటి లంకా పట్టణం చేరి, హనుమ చేసిన ఈ లంకా విధ్వంసం అంతా నేటితో సార్థక్యాన్ని పొందింది. నేను ఇదంతా కష్టపడి నా పేరు ప్రఖ్యాతులు నిలబెట్టుకోవడానికి చేశాను. ఇక్ష్వాకు వంశంలో జన్మించాను కాబట్టి, ‘రాముడు చేతకానివాడు’ అన్న అపవాదు నా మీద పడకూడదు. ‘రాముడు సీతను తిరిగి తెచ్చుకోలేకపోయాడు’ అన్న కళంకం మా వంశంలో ఉండిపోకూడదని నిన్ను గెలిచి తెచ్చుకున్నాను.

సీతా! ఈ రోజు నీ చరిత్ర శంకింపబడింది. నువ్వు చాలా కాలం రాక్షసుడి గృహంలో ఉన్నావు. నువ్వు అలా ఉన్న కారణం చేత నిన్ను చూస్తున్నప్పుడు నాకు ఎలా ఉందో తెలుసా! కంటిలో జబ్బు ఉన్నవాడు దీపాన్ని ఎలా చూడలేడో, అలా నేను నీ వంక చూడలేకపోతున్నాను. నీకు తెలుసు, నాకు తెలుసు, నువ్వు అపార సౌందర్యరాశివి. నిన్ను చూసినవాడు చపలచిత్తుడైతే వెంటనే నీ యందు మనస్సు పెట్టుకుంటాడు. పరమ చపలచిత్తుడైన రావణుడు నిన్ను చూడకూడని చూపు చూశాడు, బలవంతంగా నీ జుట్టు పట్టి ఈడ్చాడు. తన తొడ మీద కూర్చోబెట్టుకున్నాడు. గుండెల మీద వేసుకున్నాడు. అశోకవనంలో పెట్టాడు. పది నెలలు నిన్ను చూశాడు. నువ్వు మహా అందగత్తెవి, వయస్సులో ఉన్నదానివి. అటువంటి నువ్వు ఖచ్చితమైన నడవడితో ఉన్నావని నేను ఎలా నమ్మను? ఇప్పుడు నీ ఇష్టం. నీకు ఎవరు నచ్చితే వాళ్ళతో వెళ్ళిపో. లక్ష్మణుడితో కానీ, భరతుడితో కానీ, విభీషణుడితో కానీ, సుగ్రీవుడితో కానీ నువ్వు వెళ్ళిపోవచ్చు. వీళ్ళు కాదు, ఈ పది దిక్కులలో నీకు ఎవరు నచ్చినా వాళ్ళతో వెళ్ళిపోవచ్చు. నేను నీకు అనుమతి ఇస్తున్నాను. నువ్వు వెళ్ళిపోవచ్చు. నీతో నాకు మాత్రం ఏ విధమైన అవసరం లేదు” అన్నాడు.

రాముడి మాటలు విన్న సీతమ్మ, “రామా! నన్ను చిన్నతనంలో పాణిగ్రహణం చేశావు. నా చెయ్యి పట్టుకున్నావు. చాలా కాలం కలిసి దాంపత్య జీవనం చేశాం. నేను ఎటువంటిదాననో నీకు తెలియదా? నేను అంత చేతకాని స్త్రీలా నీకు కనపడుతున్నానా? నేను నిజంగా అటువంటి చరిత్ర ఉన్నదాన్నని నువ్వు అనుమానించినవాడివైతే, ఆనాడు హనుమని నా కోసం ఎందుకు పంపించావు? నేను రాక్షసుల మధ్యలో ఉన్నానని హనుమ నీకు చెబితే, మళ్ళీ హనుమతోనే ‘నేను నీ చరిత్రను శంకిస్తున్నాను’ అని కబురు చేస్తే నేను ప్రాణాలు విడిచిపెట్టేదాన్ని. అలా చేయకుండా నా కోసం ఎందుకు ప్రాణ సంకటాన్ని పొందావు? ఎందుకు సముద్రానికి సేతువు కట్టి, లంకకు వచ్చి, అంత యుద్ధం చేశావు? యుద్ధంలో జయాపజయాలు విధి నిర్ణీతాలు.

నువ్వు గెలవచ్చు, రావణుడు గెలవచ్చు. నా యందు నీకు ప్రేమ ఉంది కాబట్టి అంత ప్రాణ సంకటం తెచ్చుకున్నావు. కానీ ఈ రోజు ఎందుకు ఇంత బేలగా మాట్లాడుతున్నావు? నేను స్త్రీని కాబట్టి ఎలా అయినా మాట్లాడచ్చు అనుకుంటున్నావా! నా భక్తి, నా సౌశీల్యం, నా నడవడి అన్నిటినీ వెనక్కి తోసేశావు. నేను బ్రతికి ఉంటే రాముడికి ఇల్లాలిగా బ్రతుకుతాను. చచ్చిపోయినా రాముడికి ఇల్లాలిగానే చచ్చిపోతాను. ఒకసారి అపనింద పడ్డాక నాకీ జీవితంతో సంబంధం లేదు. లక్ష్మణా! చితి పేర్చు” అన్నది.

లక్ష్మణుడు రాముడి వంక కనుగుడ్లు మిటకరిస్తూ కోపంగా చూశాడు. రాముడు అంతకన్నా కోపంగా, ఎర్రటి కళ్ళతో లక్ష్మణుడి వంక చూసేసరికి, లక్ష్మణుడు గబగబా వెళ్ళి చితిని పేర్చాడు.

సీతమ్మ “నా మనస్సు రాముడియందే ఉన్నదైతే, సర్వకాలములయందు రాముడిని ధ్యానం చేసినదాననైతే, పృథ్వి, ఆకాశం, అష్ట దిక్పాలకులు, అంతరాత్మ, అగ్ని సాక్షిగా ఉండి, ఒక్క క్షణం కూడా నా మనస్సు రాముడిని విడిచిపెట్టనిది నిజమే అయితే ఈ అగ్నిహోత్రుడు నన్ను రక్షించుగాక” అని చెప్పి అగ్నిలో దూకింది.

సీతమ్మ అగ్నిలో దూకగానే బ్రహ్మ, శివుడు, ఇంద్రుడు, దేవతలు మొదలైనవారందరూ అక్కడికి వచ్చారు. వారికి నమస్కారం చేస్తున్న రాముడిని చూసి వారు, “అదేమిటి రామా! అంత పని చేశావు. నువ్వు సాక్షాత్తుగా శ్రీ మహా విష్ణువువి. నువ్వు లోకములను సృష్టించగలిగినవాడివి. లయం చేయగలిగినవాడివి. పరబ్రహ్మానివి. సీతమ్మను అగ్నిలో ప్రవేశించమని ఎలా చెప్పగలిగావు?” అన్నారు.

దేవతలు	ప్రశ్న
బ్రహ్మ	“నీవు పరబ్రహ్మం. ఇంతటి కార్యాన్ని ఎందుకు చేశావు?”
శివుడు	“నీవు మహావిష్ణువు. సీతను అగ్నిలో ఎందుకు ప్రవేశింపజేశావు?”

రాముడు “మీరందరూ నేను చాలా గొప్పవాడిని అని అంటున్నారు. నేను పరబ్రహ్మాన్ని అంటున్నారు. నేను అలా అనుకోవడం లేదు. నేను దశరథ మహారాజు యొక్క కుమారుడైన రాముడిని, నరుడిని అనుకుంటున్నాను. నేను యదార్థంగా ఎవరినో మీరు చెప్పండి” అన్నాడు.

బ్రహ్మ “సృష్టికి ముందు ఉన్నవాడివి నువ్వు. స్థితికారుడివి నువ్వు. లయకారుడివి నువ్వు. వరాహమూర్తివి నువ్వు. భూమిని ఉద్ధరించినవాడివి నువ్వు. ఆరోగ్యం నువ్వు. కోపం నువ్వు, రాత్రి నువ్వు. నీ రోమకూపాల్లో దేవతలు ఉంటారు. సమస్తము నీయందే ఉన్నది. అంత్యమునందు ఉండిపోయేవాడివి నువ్వు. నువ్వు కన్ను మూస్తే రాత్రి, కన్ను తెరిస్తే పగలు” అని రాముడిని స్తోత్రం చేశారు.

అగ్నిహోత్రంలో నుంచి అగ్నిదేవుడు తన తొడ మీద సీతమ్మను కూర్చోబెట్టుకుని బంగారు సింహాసనం మీద పైకి వచ్చాడు. “రామా! ఈమె మహా పునీత. గొప్ప పుణ్యచరిత్ర ఉంది. ఈ తల్లి కంటితో కూడా దోషం చేయలేదు. ఈమె పాతివ్రత్యం వల్లే రాక్షస సంహారం జరిగింది. ఈ తల్లి మనస్సుతో కానీ, వాక్కుతో కానీ పాపం చేయలేదు. నేను సమస్త జీవుల యొక్క కర్మలని చూస్తుంటాను. ఈ తల్లియందు కించిత్ దోషం లేదు. సర్వకాల సర్వావస్థలయందు నీ నామం చెప్పుకుని, నీ పాదములయందు మనస్సు పెట్టుకున్న తల్లి ఈ సీతమ్మ. నువ్వు ఇంకొక మాట చెబితే నేను అంగీకరించను. ఈమెను నువ్వు స్వీకరించు” అన్నాడు.

రాముడు “మీరందరూ చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. సర్వకాలములయందు ఈమె మనస్సు నా దగ్గర ఉందని నాకు తెలుసు. సముద్రం చెలియలి కట్టని దాటనట్టు, అగ్నిని చేత పట్టలేనట్టు, సీతను రావణుడు తాకలేడన్న విషయం నాకు తెలుసు. కానీ ఈ విషయం రేపు లోకమంతటికీ తెలియాలి. చేతకానివాడు రాముడని లోకం అనకూడదు. సీత చరిత్ర ఏమిటో లోకానికి చెప్పాలని భర్తగా నేను అనుకున్నాను” అన్నాడు.

రాముడు సీతమ్మ భుజం మీద చెయ్యివేసి ఆమెను దగ్గరికి తీసుకున్నాడు. ఈ దృశ్యాన్ని చూసిన వానరులందరూ ఆనందంతో పొంగిపోయారు.

• వాల్మీకి రామాయణం – తెలుగు

సీత అగ్నిపరీక్ష ఘట్టం రామాయణంలో అత్యంత కఠినమైన మరియు భావోద్వేగభరితమైన ఘట్టాలలో ఒకటి. ఇది రాముని ధర్మబద్ధతను, సీతమ్మ చిత్తశుద్ధిని, దేవతల సమ్మతి వంటి అంశాలను ప్రతిబింబిస్తుంది. మనం దీన్ని కేవలం కథగా కాకుండా, జీవితంలో సత్యం, ధర్మం, శుద్ధి అనే విలువలను గుర్తుచేసే మంత్రంలా భావించాలి.

🔹 Sita Agni Pariksha Explained in Telugu – BhaktiOne Channel